فرزند شمشیر در آینه روان شناسی: بررسی شخصیت تاریخی نادرشاه افشار با تکیه بر نظریه آلفرد آدلر

شخصیت نادرشاه افشار به عنوان یکی از پرابهام ترین و در عین حال قدرتمندترین شخصیت های تاریخی ایران در قرن ۱۸ میلادی، همواره مورد توجه تاریخ نگاران و تحلیل گران سیاسی بوده است. با این حال، بررسی روان شناختی رفتارها و کنش های او، کمتر به صورتی علمی و مبتنی بر نظریه های شخصیت صورت گرفته است. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه روان شناسی فردی آلفرد آدلر، به تحلیل شخصیت نادرشاه افشار پرداخته و با بهره گیری از منابع تاریخی معتبر، تلاش می کند تا ریشه های روانی رفتارهای خشونت آمیز، میل به قدرت و تلاش برای برتری، عقده حقارت، نظام جبرانی در سایه جنگ و فتوحات نظامی و ساختار استبدادی حاکمیتی در شخصیت نادرشاه را تبیین نماید. روش این پژوهش، توصیفی تحلیلی است و با بررسی اسناد تاریخی و تطبیق آن ها با مفاهیم روان شناسی آدلر، نشان می دهد که رفتارهای سلطه جویانه و پرخاشگرانه و فتوحات نظامی نادرشاه، بازتابی از تلاش های درونی برای جبران حقارت دوران کودکی و جوانی و رسیدن به تصویری آرمانی از خویشتن به عنوان پادشاهی کشورگشا بوده است. این مطالعه نشان می دهد که تلفیق تاریخ با روان شناسی می تواند افق های نوینی برای درک شخصیت های تاریخی بگشاید و به بازخوانی عمیق تر ساختارهای قدرت ما را رهنمود کند.

کلیدواژه ها:

نادرشاه افشار ، قدرت و برتری ، تاریخ ایران ، روان شناسی فردی ، آلفرد آدلر ، عقده حقارت