درنگی بر معنای واژه لبلاب

واژه «لبلاب» در فرهنگ های لغت فارسی به دو معنا آمده است. فرهنگ نویسان یکی از معانی این واژه را «عزائم خوان و افسونگر» ذکر کرده اند. با نگاهی به شواهد شعری دریافت می شود که معنای ارائه شده فرهنگ نویسان در مورد اخیر درست نبوده و آن ها به دلیل دریافت نادرست از معنای ابیاتی که این واژه در آن ها به کار رفته است، این معنا را برای لبلاب ثبت کرده اند. نگارندگان مقاله حاضر پس از ذکر فرهنگ هایی که به معنای واژه لبلاب پرداخته اند، با آوردن شواهد شعری و بررسی و تحلیل آن ها، معنای پیشنهادی خود را درباره هریک از ابیات مورد بحث مطرح کرده و در پایان معنی درست واژه لبلاب را بیان کرده اند. نگارندگان اثبات کرده اند که لبلاب در شواهد شعری مورد بحث، در معنای گوی جادوگری به کار رفته است و نه افسونگر. همچنین با رجوع به فرهنگ های لغت عربی و کتب امثال و حکم نشان داده شده است که این اشتباه صورت گرفته احتمالا از جانب فرهنگ نویسان فارسی به فارسی بوده و در لغت نامه های عربی لبلاب در معنای افسونگر نیامده است.

کلیدواژه ها:

لبلاب ، فرهنگ نویسی ، گوی جادوگری ، گیاه پیچک ، شرح متون