چگونه توانستم مشکل عدم علاقه به مدرسه را در فرزند طلاق برطرف کنم

در جوامع امروزی، یکی از آسیب های اجتماعی که می تواند تاثیرات عمیقی بر رشد و توسعه شخصیتی کودکان بگذارد، پدیده طلاق والدین است. کودکان طلاق، به ویژه در سال های ابتدایی تحصیل، به واسطه تغییرات ناگهانی در ساختار خانوادگی، احساس ناامنی، تنهایی و اضطراب را تجربه می کنند که این عوامل می تواند به کاهش انگیزه و علاقه آن ها به مدرسه منجر شود. این پژوهش با هدف بررسی و رفع مشکل بی علاقگی به مدرسه در یکی از دانش آموزان پسر پایه دوم دبستان فرهنگیان اقلید که از خانواده طلاق بود، انجام شد. روش پژوهش، کیفی و اقدام پژوهی می باشد و گردآوری اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با والدین، مدیر، معلمان، و هم سالان، همچنین مطالعه منابع علمی و تحلیل داده ها است. ابتدا وضعیت روانی و رفتاری دانش آموز از منظرهای مختلف بررسی شد، سپس راه حل هایی متناسب با یافته ها ارائه گردید. در ادامه، با اعتبارسنجی علمی و تجربی این راه حل ها، اقدام به اجرای آن ها در محیط مدرسه شد. نتایج حاصل از اجرای راه حل ها نشان داد که میزان علاقه دانش آموز به مدرسه به طور محسوسی افزایش یافته، رفتارهای مشارکتی و تعاملات اجتماعی او بهبود پیدا کرده و میزان غیبت های غیرموجه نیز کاهش یافته است. در پایان، پژوهش با تاکید بر نقش معلم، خانواده و نظام مدرسه در ترمیم اثرات روانی طلاق و ارتقای کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموز، به ارائه پیشنهادهایی برای مدارس و مسئولان آموزشی می پردازد.

کلیدواژه ها:

فرزند طلاق ، انگیزه تحصیلی ، روان شناسی کودک