تبیین راهبردهای یاددهی - یادگیری مبتنی بر مطالعات علوم اعصاب تربیتی

پژوهش حاضر، با هدف تبیین راهبردهای یاددهی – یادگیری مبتنی بر مطالعات علوم اعصاب تربیتی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای قیاسی انجام گردید. در این مطالعه با مطالعات گسترده، منابع دیجیتالی، مجلات، کتب و پایان نامه ها از تاریخ ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۲ با استفاده از پایگاه هایی مانند: ERIC, Springer, Sciencedirect Wiley, Google scholar, Library, Genesis Libdl, Knowledge E, SID بررسی شد و از کلمات کلیدی فارسی و انگلیسی؛ teaching method، Brain-based learning، educational neurosience در جستجو استفاده گردید. تعداد ۱۸۳ مقاله و کتاب مرتبط، به دست آمد که از این تعداد آن منابعی که به نوعی به راهبردهای یاددهی- یادگیری سازگار با مغز پرداخته بودند، انتخاب شدند. پس از جمع آوری اطلاعات برخاسته از متون و تحلیل محتوای آن و حذف کدهای تکراری و ادغام کدهای مشابه ۱۴۱۶ کد به دست آمد که با قرارگرفتن در ۴۸ طبقه اولیه ۱۳ طبقه فرعی و ۲ طبقه اصلی در طبقه ضمن تدریس، از مراحل الگوی عمومی تدریس جایگزین شد. نتایج این پژوهش،۱۳ راهبرد یاددهی-یادگیری موثر بر یادگیری سازگار با مغز را در مرحله ضمن تدریس، در طبقه انتخاب شیوه ها و کاربست روش های مناسب تدریس شامل الف) عوامل مرتبط با آماده سازی محیط، ب) عوامل مرتبط با اجرای تدریس، تبیین نمود که با روش تحلیل عاملی تاییدی، مورد اعتباربخشی خبرگان و متخصصان علوم اعصاب تربیتی (روان شناسی، علوم شناختی و علوم تربیتی) قرار گرفت و برازش آن تایید شد. به نظر می رسد که به کارگیری راهبردهای حاصل از مطالعات علوم اعصاب تربیتی در مرحله ضمن تدریس بتواند در بهبود عملکرد مغز فراگیران و در نتیجه افزایش یادگیری آنها تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

الگوی عمومی تدریس ، روش تدریس ، یادگیری ، علوم اعصاب تربیتی