ارتباط میان ویژگی شخصیتی خودشیفتگی و رفتارهای انحرافی در بین مدیران مدارس متوسطه شاهین شهراصفهان

مقاله حاضر با هدف بررسی ارتباط میان ویژگی شخصیتی خودشیفتگی و رفتارهای انحرافی در بین مدیران مدارس متوسطه به روش توصیفی از نوع همبستگی صورت گرفته است. جامعه آماری این تحقیق کلیه مدیران مدارس متوسطه شاهین شهر اصفهان به تعداد ۱۲۰ نفر بودند. حجم نمونه براساس جدول گرجسی و مورگان(۱۹۷۱) ۵۹ نفر برآورد شد که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه های رفتارهای انحرافی بنت و رابینسون(۲۰۰۰)، ویژگی شخصیتی خودشیفته آمز(۲۰۰۶) انجام شد. تجزیه و تحلیل داده های این تحقیق در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی انجام شد. در بخش آمار توصیفی از مشخصه های آماری مانند فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی، ضریب همبستگی پیرسون، آزمونهای رگرسیون چند گانه، مدل معادلات ساختاری و آزمون تحلیل واریانس استفاده شد. ویژگی شخصیتی خودشیفتگی توانسته رفتارهای انحرافی را پیش بینی کند، بین ویژگی های شخصیتی خودشیفتگی و رفتارهای انحرافی از نظر سن، تحصیلات و ناحیه محل خدمت تفاوت معناداری وجود ندارد. در گروههای مدیریت در متغیرهای شخصیتی خودشیفتگی و رفتارهای انحرافی تفاوت معنادار وجود دارد.