کارکردهای پلاستیسیته و نقش مداخلات توانبخشی در پلاستیسیته مغز(مطالعه مروری سیستماتیک)

نوروپلاستیسیته به توانایی مغز برای تغییر و تطبیق در پاسخ به تجربه های جدید، یادگیری و آسیب اشاره دارد. این خاصیت مغز، بنیاد علمی بسیاری از روش های توانبخشی است که هدف آن ها بهبود عملکرد و کیفیت زندگی افراد پس از آسیب های عصبی است که مدل توانبخشی یکپارچه نیز از این اصل مستثنا نیست. این توانایی پایه ای برای روش های نوین توانبخشی است که بر اساس آن می توان بهبودهای قابل توجهی در عملکرد و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به آسیب های عصبی مشاهده کرد. توانبخشی مبتنی بر نوروپلاستیسیته به طور فزاینده ای در درمان بیماری ها و اختلالات عصبی مانند سکته مغزی، آسیب های نخاعی، بیماری پارکینسون و ام اس استفاده می شود. این پژوهش با جستجو در پایگاه های استنادی مانند pubmed ، elsevier ، OpenAlex و نیز موتورهای جستجو مانند google scholar و semantic scholar به بررسی مروری نقش مداخلات توانبخشی در پلاستیسیته مغز و نیز کارکردها و نحوه تقویت این پدیده پرداخته است.