عملکرد یک سیستم جداسازه پایه ترکیبی غیرخطی تحت حرکات زمین

در فرآیند طراحی سازه کاهش انرژی وارده به سازه همواره مورد توجه و بررسی طراحان بوده است، از این رو سیستم های اتلاف انرژی و جداگرهای پایه روز به روز در فرایند طراحی مورد استقبال و بهره گیری قرار گرفته اند. در این تحقیق به بررسی اثر جداساز پایه بر روی یک سازه ۶ طبقه تحت رکوردهای زلزله ثبت شده کوبه ۱۹۹۵ و نورثریج ۱۹۹۴ و همچنین میراگر جرمی تنظیم شونده اینرتردار پرداخته شده است. در میراگر جرمی تنظیم شونده اینرتردار با استفاده از تحلیل غیرخطی تاریخچه زمانی یک سازه ۶ طبقه با تاثیر TMDI در طبقه سوم همراه با جداساز پایه و بررسی پارامترهای زلزله اثر میراگر جرمی تنظیم شونده اینرتردار بررسی شده است و مشاهده شده که این میراگر باعث افزایش مقاومت سازه در برابر زمین لرزه می شود. در سیستم جداساز پایه که با استفاده از مقدار RMS و تابع PSDF نمودارها و پارامترها بررسی شده اند و میزان اثرگذاری سیستم جداساز بر روی سازه مشخص شده و در نهایت در مورد نتایج عددی بحث و گفت گو شده است. لازم به ذکر است که پارامترهای زلزله که در سیستم ترکیبی بدست آمده اند به وسیله الگوریتم ژنتیک بهینه یابی شده اند.

کلیدواژه ها:

رفتار لرزه ای ، سازه مجهز به TMDI ، تاریخچه زمین لرزه واقعی.