نقش هوشمندسازی قراردادها در پیشگیری از ارتکاب جرائم مرتبط با ارزهای دیجیتال

زمینه و هدف: با رشد فناوری، زمینه های استفاده از قراردادهای هوشمند افزایش یافته است؛ با این حال، امکان تقلب و ارتکاب جرم از طریق این قراردادها وجود دارد. قراردادهای هوشمند دارای ویژگی هایی از جمله شفافیت و امکان خوداجرایی قراردادهای هوشمند می باشد. با این وجود، یکی از نگرانی های فعالیت های اینترنتی امروزه جرائمی است که در فضاهای نوین واقع می شود و قابلیت های قرارداد هوشمند نشان می دهد که امکان پیشگیری از این جرائم را دارد.روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیلی انجام شده است.یافته ها و نتایج: پیشگیری به دو شکل کیفری و غیرکیفری درصدد کاهش میزان بزهکاری است که برحسب زمان مداخله، به دو نوع کنشی و واکنشی تقسیم می شود. در خصوص پیشگیری توسط قراردادهای هوشمند، اگرچه پیشگیری کیفری ضرورت دارد، اما اتخاذ تدابیر لازم در پیشگیری غیرکیفری (وضعی و اجتماعی) با آثار بهتری همراه است. قراردادهای هوشمند در حال حاضر با توجه به فناوری که بر اساس آن بکار گرفته می شود، دارای آسیب پذیری می باشد. آسیب پذیری قراردادهای هوشمند، خطا یا نقصی در کد قرارداد هوشمند است که می تواند منجر به عملکرد نادرست، تغییر حالت یا جابجایی پول شود. در نهایت، باید گفت قراردادهای هوشمند با فناوری فعلی امکان پیشگیری از جرم را دارد، اما دو دسته از قراردادها، یعنی قراردادهای مجرمانه و آسیب پذیر، ممکن است بستر ارتکاب جرائم را فراهم آورد. همچنین، اساسا، دو نوع اصلی سیستم های تشخیص نفوذ وجود دارد: مبتنی بر امضا و مبتنی بر ناهنجاری. لذا، باید گفت با رشد فناوری و شناسایی نقاط آسیب پذیر قراردادهای هوشمند می توان ایرادات این قراردادها را که امکان و شرایط ارتکاب جرم را فراهم می کند، برطرف نمود.

کلیدواژه ها:

پیشگیری از جرم ، قراردادهای هوشمند ، ارزهای دیجیتال ، فناوری اطلاعات