طراحی چارچوب مفهومی برای سنجش آمادگی اقتصادی ایران در حمایت از استارتاپ های دانش بنیان: تلفیقی از اقتصاد دیجیتال، سیاست گذاری نوآوری و مدل های سرمایه گذاری هوشمند

در دهه اخیر، استارتاپ های دانش بنیان به عنوان موتور محرک اقتصاد نوآوری در بسیاری از کشورها مطرح شده اند. در ایران نیز با توسعه اقتصاد دیجیتال، ضرورت حمایت از این کسب وکارها در بستر سیاست گذاری هدفمند و تامین مالی هوشمند بیش ازپیش احساس می شود. با این حال، نبود چارچوبی جامع برای سنجش میزان آمادگی اقتصاد ایران در حمایت موثر از این کسب وکارها، یکی از خلاهای اصلی در مسیر توسعه آن هاست. هدف این پژوهش، طراحی یک چارچوب مفهومی تلفیقی است که با ترکیب ابعاد اقتصاد دیجیتال، سیاست گذاری نوآوری و مدل های سرمایه گذاری هوشمند، امکان ارزیابی سطح آمادگی اقتصادی کشور در مواجهه با زیست بوم استارتاپی را فراهم سازد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی، بررسی اسناد کلان توسعه ای، و تحلیل تطبیقی تجارب جهانی بوده است. در ادامه، مولفه های کلیدی موثر در سه حوزه اصلی (زیرساخت های دیجیتال، حکمرانی نوآوری، و مکانیسم های تامین مالی) استخراج و در قالب یک چارچوب مفهومی سه لایه ارائه شده اند. نتایج این مدل حاکی از آن است که شکاف قابل توجهی میان سطح مطلوب حمایت های ساختاری و وضعیت فعلی اقتصادی ایران در حمایت از استارتاپ های دانش بنیان وجود دارد. این شکاف عمدتا ناشی از ضعف در پیوند سیاست گذاری نوآوری با نظام تامین مالی دیجیتال، نبود استانداردهای ارزیابی آمادگی فناورانه در سطح بنگاه ها، و نبود بانک های داده یکپارچه در حوزه فعالیت های نوآورانه است. در پایان، پژوهش حاضر با ارائه مجموعه ای از راهکارهای عملی، بر لزوم بازنگری در سیاست های توسعه ای، ارتقای حکمرانی داده محور، و تقویت سرمایه گذاری ریسک پذیر با محوریت فناوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

استارتاپ های دانش بنیان ، اقتصاد دیجیتال ، سیاست گذاری نوآوری ، سرمایه گذاری هوشمند ، آمادگی اقتصادی