بررسی نقش تعدیلگر ویژگی های پویای محیطی در تاثیر انعطاف پذیری استراتژیک بر دوسوتوانی و عملکرد شرکت های فعال در صنعت قطعات خودرو

هدف اصلی این پژوهش بررسی بررسی نقش تعدیلگر پویایی محیط در تاثیر انعطاف پذیری استراتژیک بر دوسوتوانی و عملکرد شرکت های قطعات خودرو است. این پژوهش از مننظر هدف، توصیفی و جهت گیری اصلی آن کاربردی است. استراتژی پژوهش پیمایشی بوده و مبتنی بر پارادایم اثبات گرایی به انجام شده است. رویکرد پژوهش قیاسی است و نوع پژوهش کمی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مدیران ارشد شرکت های قطعات خودرو به تعداد تقریبی ۱۵۰۰ نفر بوده اند که از این بین با استفاده از فرمول نامحدود کوکران تعداد ۳۰۶ نفر از مدیران ارشد صنعت قطعات خودرو با کمک روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش مدل معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار Smart-PLS مورد تحلیل قرار گرفته است. تحلیل داده ها نشان داد که انعطاف پذیری استراتژیک بر دوسوتوانی و عملکرد شرکت های قطعات خودرو تاثیر مثبت و معنی داری دارد. تعدیلگر پویایی محیط در تاثیر انعطاف پذیری استراتژیک بر دوسوتوانی و دوسوتوانی بر شرکت های قطعات خودرو تاثیر مثبت و معنی داری دارد. نتیجه یافته های پژوهش حاضر نشان داد با افزایش انعطافپذیری استراتژیک در شرکت های قطعات خودرو و در پی آن افزایش نقش تعدیلگر پویایی محیط میزان دوسوتوانی شرکت های قطعات خودرو نیز ارتقا می یابد. لذا با توجه به پیشینه نظری و تجربی موجود و همچنین با توجه به یافته های به دست آمده از تحقیق حاضر میتوان نتیجه گرفت که متغیر پویایی محیط دارای نقش تعدیلگر بین دو متغیر دوسوتوانی و عملکرد صنعت قطعات خودرو میباشد. در نتیجه می توان بیان کرد که با افزایش دوسوتوانی و نقش تعدیلی پویایی محیط میزان عملکرد شرکت های قطعات خودرو بهبود می یابد.

کلیدواژه ها:

پویایی محیط ، انعطاف پذیری ، استراتژیک ، دوسوتوانی ، عملکرد