واکاوی سیاست کیفری تقنینی ایران در مقابله با جرایم مبتنی بر نفرت پراکنی در فضای مجازی

نفرت پراکنی نقض هرگونه آزادی بیان، حقوق افراد و گروه ها، حقوق اقلیت ها و همچنین مفاهیم کرامت، آزادی و برابری است. باتوجه به افزایش روزافزون استفاده از شبکه های اجتماعی و تبدیل شدن آن ها به بخشی از زندگی روزمره مردم، تاثیر پیام های نفرت پراکنی در آن ها بر روح و روان مردم امری غیرقابل انکار است. توانایی تشخیص بادقت پیام های نفرت پراکنانه در این شبکه ها می تواند محیط آن ها را برای مردم قابل تحمل ترکند و مانع از بروز درگیری های لفظی، نژادی، جنسیتی و... شود که هم به نفع استفاده کننده از آن شبکه است و هم به نفع ارائه کننده شبکه اجتماعی؛ بنابراین فضای مجازی به دلیل سهولت و ارزانی، جایگاه مستعدی برای انتشار مباحث نفرت برانگیز است. در این تحقیق که به روش تحلیلی - توصیفی و با استناد به منابع کتابخانه ای انجام گرفته، سیاست کیفری تقنینی ایران در مقابله با جرایم مبتنی بر نفرت پراکنی در فضای مجازی موردبررسی قرار می دهد. جرایم مبتنی بر نفرت در فضای مجازی در حقوق کیفری ایران مسبوق به سابقه به صورت موردی یعنی با انگیزه های نژادی و قومیتی است، و دارای ویژگی هایی چون خشونت آمیز و تعصب آمیز بودن و فقدان رابطه میان بزهکار و بزه دیده است. مطابق با یافته های تحقیق، سیاست جنایی تقنینی ایران در قبال جرایم مبتنی بر نفرت رویکرد ملایمی داشته؛ زیرا در سیاست جنایی ایران خیلی کم به این گونه جرایم پرداخته شده است و جرم انگاری رفتارهای نفرت انگیز چه در دنیای واقعی و چه در دنیای مجازی در نظام کیفری ایران تا به امروز به رسمیت شناخته نشده است.

کلیدواژه ها:

نفرت پراکنی ، فضای مجازی ، سیاست جنایی تقنینی ، جرائم مبتنی بر نفرت.