بررسی ساختار های حمایتی چند سطحی در آموزش دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی

اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) یکی از رایج ترین اختلالات عصبی رشدی در کودکان است که تاثیرات قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. این مقاله با هدف بررسی ابعاد مختلف ADHD در محیط مدرسه، از شناخت ویژگی ها و انواع اختلال تا تحلیل راهکارهای آموزشی و حمایتی موثر، نوشته شده است. در این مرور، تاکید بر اهمیت تشخیص زودهنگام توسط معلمان و نقش کلیدی آن ها در شناسایی و حمایت از دانش آموزان مبتلا به ADHD بوده است. همچنین چالش های آموزش و یادگیری در کلاس های ابتدایی، نظیر مشکلات تمرکز، رفتارهای تکانشی و تعاملات اجتماعی مختل، به همراه راهکارهای تدریس ساختارمند، بازخورد فوری، استفاده از فناوری آموزشی و مشارکت والدین به تفصیل بررسی شده اند. از سوی دیگر، معرفی الگوهای مدرسه محور مانند مداخلات رفتاری چندلایه (PBIS)، برنامه های آموزش مهارت های اجتماعی–هیجانی (SEL) و همکاری بین رشته ای، نشان دهنده ضرورت ایجاد بسترهای حمایتی پایدار در نظام آموزشی است. در نهایت، این مرور تاکید می کند که پاسخگویی به نیازهای دانش آموزان ADHD باید جامع، چندسطحی و مبتنی بر سیاست گذاری هدفمند باشد تا شرایط یادگیری مطلوب و ارتقای عملکرد تحصیلی و روانی آنان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

اختلال کم توجهی-بیش فعالی ، آموزش ابتدایی ، مداخلات رفتاری ، حمایت مدرسه محور ، مهارت های اجتماعی-هیجانی ، یادگیری فردمحور