پیوند هویت و پایداری در معماری معاصر ایرانی (مطالعه موردی: پروژه ساختمانی کاوه)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 108

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SETBCONF04_247

تاریخ نمایه سازی: 2 مرداد 1404

چکیده مقاله:

سابقه و هدف: معماری معاصر ایران در گستره ی مواد و مصالح جدید و ساختمان های ساختارزدا یا تکرار الگوی ساختمانی انبوه سازی در حال پیشروی است اما در این میان بناهایی نیز در مسیر ساخت یا بازسازی به اصل هویتی خویش بازمی گرند و درعین حال اساس پایداری را اولویت ساختار جدید بنا قرار می دهند. برخی سبک های معماری، همچون معماری ایرانی، اصل پایداری را اساسا در بطن خویش جای داد و به کارگیری آن پیوندی میان هویت بنا و پایداری شهری خواهد بود. این پژوهش در تحلیل ساختمان کاوه، مواد و مصالح بومی و فضای سبز را مولفه های اصلی پایداری بنا می داند و تلاش دارد تا به طور موثر نشان دهد چگونه می توان با این ترکیب به پایداری محیطی و ارتقای کیفیت زندگی در فضاهای شهری دست یافت. هدف از انجام این پژوهش، تحلیل چگونگی استفاده از اصول معماری ایرانی برای حفظ هویت فرهنگی و دستیابی به پایداری شهری است. روش پژوهش: این مقاله کاربردی بوده و روش آن توصیفی-تحلیلی است. ابزار گردآوری داده ها استفاده از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و مطالعات موردی مشابه، در زمره ی طراحی بنا و استفاده از مصالح بومی به ویژه آجرکاری و فضای سبز پرداخته شده است. در این پژوهش، پروژه ساختمانی کاوه به روش گزینشی نمونه گیری شده است؛ این پروژه به عنوان نمونه ای منتخب در میان پروژه های بازسازی شده با محوریت شهر پایدار ایرانی، تحلیل شده است تا نتایج دقیق تری از تعامل معماری ایرانی با ساختارهای پایدار شهری به دست آید. نتایج: دستاوردهای پژوهش نشان می دهند که پروژه ساختمان کاوه، به عنوان نمونه ای از ترکیب معماری ایرانی با اصول مدرن، توانسته است به طور موثر هویت فرهنگی ایرانی را حفظ کرده و در عین حال به اهداف پایداری شهری دست یابد. استفاده از آجر و چوب به عنوان مصالح بومی، همراه با طراحی هوشمندانه فضاهای سبز و نورگیری طبیعی، نه تنها به بازآفرینی هویت معماری ایرانی کمک کرده بلکه به بهبود کیفیت زندگی ساکنان و ارتقای پایداری محیطی نیز منجر شده است. پاسخ به سوال پژوهش نشان می دهد که پیوند میان اصول معماری ایرانی و نیازهای معاصر، از طریق به کارگیری مصالح بومی و طراحی متناسب با اقلیم، به طور موثر به حفظ هویت فرهنگی و تحقق پایداری شهری کمک می کند. در پروژه کاوه، این پیوند با استفاده از مصالح بومی و فضای سبز به عنوان عناصر کلیدی طراحی، هویت فرهنگی و پایداری محیطی را در کنار هم حفظ کرده است. این پروژه نمونه ای از معماری است که

کلیدواژه ها:

نویسندگان

فاطمه صمدی

کارشناس ارشد پژوهش هنر، مشهد، ایران