بهبود وارون سازی مقاومت لرزه ای با استفاده از مولفه های فرکانس پایین بازسازی شده: مقایسه سنجش فشرده و واهمامیخت خار پراکنده

بازیابی فرکانس های پایین در داده های لرزه ای، به دلیل اهمیت آن ها در بهبود دقت مدل سازی زیرسطحی و تفسیر مخازن، یکی از چالش های اساسی در وارون سازی لرزه ای محسوب می شود. در این پژوهش، بر روی روش سنجش فشرده متمرکز شده است، یک رویکرد نوین که با بهره گیری از اصول پراکندگی سیگنال ها و نمونه برداری تصادفی، امکان بازسازی موثر فرکانس های پایین را از داده های محدود فراهم می آورد. برای ارزیابی عملکرد این روش، آن را با روش واهمامیخت خار پراکنده، یک تکنیک متداول در پردازش داده های لرزه ای، مقایسه شده است. هر دو روش بر روی داده های مصنوعی و واقعی اعمال شده و عملکرد آن ها از نظر دقت بازسازی فرکانس های پایین و تاثیر بر وارون سازی امپدانس صوتی مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج نشان داد که روش سنجش فشرده در شرایطی خاص، به ویژه در حفظ و بازیابی اطلاعات حیاتی فرکانس های پایین، عملکرد بهتری دارد و در نتیجه، قادر به بازسازی جزئیات بیشتری از زیرسطح زمین است. در مقابل، روش واهمامیخت خار پراکنده در کاهش نویز و بازسازی دقیق تر پیک های سیگنال قوی عمل می کند، اما در بازسازی کامل فرکانس های پایین محدودیت هایی دارد. این پژوهش نشان می دهد که روش سنجش فشرده ابزاری قدرتمند برای وارون سازی لرزه ای است و ترکیب آن با روش واهمامیخت خار پراکنده می تواند به توسعه تکنیک های پیشرفته تری منجر شود.

کلیدواژه ها:

فرکانس های پایین ، وارون سازی لرزه ای ، سنجش فشرده ، مقاومت لرزه ای