نقش اجرای لوله آستری موقت قابل انبساط در کاهش هزینه و رفع مشکلات حفاری در سازند گچساران

یکی از موارد اصلی در برنامه حفاری یک چاه، برنامه راندن لوله های جداری می باشد. اصولا هدف از راندن لوله های جداری یا آستری جدا کردن لایه های فشاری مختلف می باشد. باید در نظر داشت که در حفاری یک چاه، ممکن است با مشکلات عدیده ای از قبیل سازندهای پر فشار و کم فشار، سازند های شلی، سازند های ترکدار، سازندهای ناپایدار و ... مواجه شد و پس از حفاری هر کدام از این سازندهای مشکل ساز، بایستی یک رشته لوله جداری یا نهایتا یک رشته لوله آستری رانده شود. نتیجه این کار مستلزم تقبل مخارج زیاد لوله جداری و آستری خواهد بود و همچنین از چاه خود یک تلسکوپ می سازیم که قطر نهایی آن بسیار کوچک است و امکان بهره برداری مناسبی از چاه نخواهد بود. لوله آستری موقت بعنوان یک قطعه لوله قابل انبساط که پس از حفاری قسمت مشکل ساز چاه، درون چاه رانده خواهد شد، سپس به راحتی توسط ابزار گردشی منبسط شده و به دیواره چاه می چسبد، سپس سیمان کاری شده و پس از آن ادامه حفاری با همان اندازه مته قبلی ادامه داده می شود. یعنی بدون قطر چاه را کوچکتر شده باشد، منطقه مشکل ساز چاه را ایزوله کرده و به حفاری ادامه داده می شود و نهایتا لوله جداری یا آستری تولیدی را با قطر مناسبتری نصب می کنند. در این پژوهش تکنولوژی فوق را معرفی نموده، اجزا و مراحل نصب این سیستم را تشریح کرده و به ذکر چند نمونه استفاده عملی از این سیستم و نتایج بدست آمده پرداخته می شود و همچنین نتایج حاصل از مشاهدات و محاسبات تعداد ی از مدیران، کارشناسان فنی و عملیاتی شرکت نفت و گاز گچساران به عنوان جامعه و نمونه آماری انتخاب شده استکه بصورت تئوری – تحلیلی، داده ها و اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از مدل CFD-DEM و نرم افزار ANSYS ICEM و متلب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

لوله آستری موقت ، حفاری ، سازند گچساران ، لوله جداری ، تلسکوپ ، سیمان کاری