آثار تربیت اعتقادی از دیدگاه ابن سینا

دو نگرش کلی در آثار مربوط به تعلیم و تربیت اسلامی بیشتر نمایان است. یکی نگرش فیلسوفانی که با تاثیرپذیری از فلسفه یونان مسائل عمده تعلیم و تربیت را ارائه دهند. مانند ابن سینا، ابوعلی مسکویه، خواجه نصیرالدین طوسی. دیگری عالمانی که منابع معرفی خود را بیشتر از قرآن و سنت گرفته و نگرش دینی به مسائل تعلیم و تربیت دارند. مانند ابن سحنون، غزالی، ابن جماعه، شهید ثانی. در این جا مسائل عمده تعلیم و تربیت از جمله اهداف تعلیم و تربیت، مراحل تعلیم و تربیت، شیوه تعلیم و تربیت، مواد آموزشی و ویژگیهای معلم از دیدگاه فیلسوف نامداری چون ابوعلی سینا مورد بررسی قرار می گیرد. به طور کلی اصول تربیت از دیدگاه ابن سینا شامل خودشناسی که پایه و اصل در تربیت است، رعایت تفاوت های فردی و تنظیم برنامه بر اساس مراحل می باشد. در مورد آموزش گروهی او معتقداست که آموزش فردی، آمیخته با مشکلات و نارسایی هایی است و آموزش باید گروهی و اجتماعی باشد. و در انتخاب معلم و دوست، شایسته است که مربی کودک عاقل، متدین و آگاه به تربیت اخلاقی باشد. و از بعد انسان شناسی، ابن سینا همانند فارابی و دیگر حکمای اسلام به تجرید، اصالت روح، بقای آن پس از مرگ، رابطه متقابل جسم و جان و تقسیم بندی قوای انسانی معتقد است. او کمال خاص انسانی را کمال عقل نظری و انسان را (مدنی بالطبع) می داند و روش این مقاله به صورت توصیفی کتابخانه ای می باشد.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ، اعتقادی ، اخلاق ، ابن سینا