بررسی اتانازی (یا قتل از روی ترحم) از نظر موازین فقهای اسلامی

اتانازی چیست؟اگر نزدیکترین فرد شما بخواهد در خودکشی اش به او کمک کنید تا از درد و رنج و بیماری منتهی به مرگ خلاص شود، به این خواست جواب مثبت می دهید؟ اتانازی لفظی است که در درس های اخیر در زبان فارسی 'کشتن از سر ترحم' به کار رفته است، کمک به مرگی که شخص را از درد و رنج و یا از زندگی نباتی نجات می دهد. می توان تقاضای فردی برای همدست شدن در مرگ او را با توسل به اخلاق دین یا فلسفه اجابت کرد؟ آیا جوامع انسانی باید اتانازی را قانونی کنند؟ در این صورت نباید به امکان سوءاستفاده از آن اندیشید با ویژه در کشورهایی که نه اخلاق و نه قانون بر ستون های محکم استوارند؟ نباید انواع اتانازی را متمایز کرد؟ بین قطع داروی بیمار و اقدام به تجویز دارویی که به خودکشی او منجر می شود نباید تفاوت قائل شد؟ ربط اتانازی با رعایت کرامت انسانی چیست؟ آیا کرامت انسان ایجاب می کند حق او برای پایان دادن به حیات خود را محترم بشماریم یا نه کرامت انسانی با قتل نفس در تضاد است؟ و این موضوع از لحاظ، اخلاقی، قانونی و پزشکی بحث برانگیز است و در کشورهای مختلف قوانین متفاوتی در باره آن وجود دارد اتانازی مرگ آسان هم گفته می شود. همکاری با انسانی که به وضوح تمایل خود را برای مردن اعلام داشته، آن هم به ویژه در شرایط وجود یک بیماری لا علاج، امروزه به نحو فضاینده ای به عنوان عملی قابل توجیه نگریسته می شود در حوزه اتانازی، مقالات متعددی از جنبه های فقهی حقوقی و اخلاقی منتشر شده است. که ما در اینجا از جنبه فقهی به آن می پردازیم که وضعیت اتانازی از منظر فقهی و اخلاقی در ایران به این گونه است که در ایران اتانازی از لحاظ اخلاقی نادرست تلقی شده و با نظم عمومی اخلاق حسنه و دین اسلام در تضاد است و انجام آن قتل عمد

کلیدواژه ها:

اتانازی ، خودکشی ، اخلاق ، فقه ، قانون ، پزشکی