کاربرد GIS در مکانیابی بهینه ایستگاه های آتشنشانی با استفاده از منطق فازی OWA

در این تحقیق به منظور کاهش تلفات ناشی از آتشسوزی ها و بهبود توزیع ایستگاههای آتش نشانی، از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) و منطق فازی OWA استفاده شده است. با بررسی عملکرد ایستگاههای آتش نشانی در شهر خرمآباد و شناسایی نارسایی ها، توزیع نامناسب ایستگاهها به عنوان یکی از مشکلات اصلی تشخیص داده شد. دادههای مکانی و توصفی جمع آوری و بر اساس استانداردهای موجود، نقشههای فاکتور با استفاده از GIS و منطق فازی تهیه و استانداردسازی شدند. سپس، با استفاده از روش AHP، اهمیت نسبی معیارها محاسبه شد و نقشههای نهایی با روش OWA و بر اساس میزان ریسک و trade-off مورد نظر ترکیب شدند. نتایج نشان میدهد که مکان های فعلی ایستگاههای آتش نشانی با استانداردهای مطلوب همخوانی ندارند و با استفاده از GIS میتوان بهترین مکان ها را برای احداث ایستگاههای جدید شناسایی کرد.

کلیدواژه ها:

سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، مکانیابی بهینه ، ایستگاه های آتشنشانی ، منطق فازی OWA ، AHP