بررسی رابطه بین گزارشگری مالی بلادرنگ و اثربخشی بازار سرمایه در واکنش به اطلاعات حسابداری

پژوهش حاضر به بررسی رابطه میان گزارشگری مالی بلادرنگ و اثربخشی بازار سرمایه در واکنش به اطلاعات حسابداری پرداخته است. با بهره گیری از داده های پنل ۰۲۱ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی یک بازه پنج ساله و تحلیل های اقتصادسنجی متنوع شامل رگرسیون های پانل دیتا، مدل های تفاوت در تفاوت و مدل های نوسانات شرطی، اثرات گزارشگری سریعتر بر بازده غیرعادی سهام، حجم معاملات، و هزینه سرمایه بررسی شد. نتایج نشان داد که شرکت هایی که اطلاعات مالی خود را با تاخیر کمتر از ۰۳ روز منتشر می کنند، بازده غیرعادی بیشتری در اطراف تاریخ افشا تجربه می کنند، هزینه سرمایه کمتری دارند و با افزایش در حجم معاملات مواجه می شوند. تفسیر نتایج نشان می دهد که گزارشگری بلادرنگ می تواند از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، افزایش اعتماد سرمایه گذاران، و ارتقاء کیفیت قیمت گذاری دارایی ها، موجب بهبود واکنش بازار گردد. یافته ها با تئوری های بازار کارا، نمایندگی، و افشای اطلاعات همراستا بوده و با مطالعات پیشین از جمله Zhou and Aguirre (۲۰۱۲)، Trigo et al. (۲۰۱۴) و Biehl et al. (۲۰۲۳) همخوانی دارد. تحلیل های تکمیلی نیز نقش موثر گزارشگری بلادرنگ را در کاهش نوسانات پس از افشا و افزایش کارایی اطلاعاتی بازار تایید کردند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود سیاست گذاران بازار سرمایه نسبت به تسهیل و تشویق پیاده سازی سامانه های گزارشگری بلادرنگ اقدام نمایند و شرکت ها نیز به توسعه زیرساخت های فناورانه برای ارتقاء سرعت و دقت در افشای اطلاعات مالی توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

گزارشگری مالی بلادرنگ ، بازار سرمایه ، بازده غیرعادی ، افشای اطلاعات ، هزینه سرم ایه