برسی اثر بخشی مداخلات تکاملی خانواده محور برای والدین دارای کودکان مبتلا به معلولیت رشدی در مناطق محروم کم برخوردار با دسترسی محدود با حمایت از راه دور متخصصین مربوطه

خطر بیشتر سلامت روان ضعیف و انزوای اجتماعی که والدین کودکان دارای معلولیت رشدی تجربه می کنند، با شرایط خانوادگی و زندگی در مناطق با دسترسی محدود تشدید می شود. والدین اغلب حمایت شخصی کمی دریافت می کنند. مداخلات خانواده محور در سطح بین المللی برای ارتقای رشد کودکان و همچنین افزایش رفاه والدین توصیه شده است. با این حال، در بسیاری از کشورها، ارائه خدمات فعلی عمدتا متمرکز بر کودک و کلینیک محور است. یک سرویس پشتیبانی نوآورانه و خانواده محور در یک شهرستان دور افتاده ایران طراحی و ارزیابی شد. کارکنان پشتیبانی توانبخشی هر ماه به مدت حدود یک سال از خانه خانواده بازدید می کنند و مرتبا از طریق تلفن با آنها تماس می گیرند. اهداف این سرویس شامل تعیین اهداف رشدی برای کودک که با والدین توافق شده بود، در کنار اقداماتی برای رسیدگی به نیازهای شخصی والدین و خواهر و برادرها بود. علاوه بر این، فعالیتهای اجتماعی برای ارتقای مشارکت اجتماعی کودک و خانواده در جوامع محلی و همچنین یافتن فرصتهایی برای فعالیتهای اجتماعی برای مادران شناسایی یا ایجاد می شوند. تا به امروز، ۶۹ خانواده با ۰۱۱ کودک در این طرح مشارکت داشته اند و سه بررسی ماهانه از پیشرفت هر کودک انجام شده است. معیارهای اولیه در مورد سلامت روان و انزوای اجتماعی والدین جمع آوری و پس از اتمام مشارکت والدین در پروژه، به همراه اطلاعات کیفی در مورد تجربیات والدین، تکرار شد. اکثر کودکان به اهداف یادگیری خود، در کنار اهداف شخصی انتخاب شده توسط والدین، دست یافتند. به ویژه، والدین از مشارکت بیشتر فرزندشان در فعالیتهای اجتماعی، افزایش دانش و مهارتها و افزایش اعتماد به نفس و تاب آوری خبر دادند. افزایش قابل توجه در نمرات رفاه والدین گزارش شد، اما تاثیر محدودی بر مشارکت اجتماعی آنها و فرزندشان داشت. این مدل مبتنی بر شواهد از ارائه خدمات، نمونه های از چگونگی بازطراحی مقرون به صرفه خدمات مراقبت اجتماعی فعلی برای خانواده هایی است که در مناطق محروم کم برخوردار، فرزندی با معلولیت های رشدی دارند.

کلیدواژه ها:

ناتوانیهای رشدی ، خانواده محور ، مداخله ، والدین ، انزوای اجتماعی ، روستایی ، رفاه عاطفی ، شواهد مبتنی بر عمل