نقش خانواده در مهار آثار منفی جهانی سازی با تمرکز بر تربیت دینی و عبادی فرزندان

جهانی سازی به فرآیند پیوند و وابستگی روزافزون، مردم و فرهنگ ها در عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گفته می شود که با پیشرفت ارتباطات فناوری و حمل ونقل، مرزهای جغرافیایی را کمرنگ کرده و جوامع جهانی را گسترش داده است. این اتفاق در کنار فرصت هایی منفرد مبادلات و تبادل اطلاعات آثار متفاوتی بر جوامع و به ویژه خانواده ها تاثیر می کند؛ از جمله تضعیف ارزش های دینی، کاهش انسجام خانواده، افزایش فردگرایی و مصرف گرایی، و تغییر هویت فرهنگی. جوامع اسلامی نیز به شدت تحت تاثیر این تحولات قرار گرفته و با چالش هایی مانند تضعیف ارزش های مذهبی، تقویت گرایشات سکولار، کاهش اقتدار اعتبار و افزایش نفوذ فرهنگ ها و ارزش های غربی دست وپنجه نرم می کنند. در میان اقشار مختلف جامعه، جوانان و نوجوانان به عنوان قشری که بیشترین میزان استفاده از فناوری های جدید، شبکه های اجتماعی و رسانه های جهانی را دارند، بیشتر از دیگران تحت تاثیر منفی این پدیده قرار دارند. این گروه سنی به دلیل روحیه کنجکاوی، گرایش به هویت یابی و پذیرش سریع تغییرات، در معرض خطر هجوم ارزش ها و الگوهای فرهنگی بیگانه قرار دارند. در این شرایط، خانواده ها با چالش های جدی در تربیت فرزندان روبه رو هستند و می توانند فرزندان را در معرض خطرات نامطلوب فرهنگ ها و ارزش های بیگانه قرار دهند. با این حال، خانواده ها با تقویت تربیت دینی و عبادی، می توانند به عنوان اصلی ترین نهاد تربیتی، فرزندان را در برابر این آسیب ها مقاوم کنند. تربیت دینی و عبادی در خانواده، موجب تقویت هویت، انسجام خانواده و رشد شخصیت اخلاقی و معنوی فرزندان می شود. آموزش نماز، روزه، انس با قرآن و شرکت در مراسم مذهبی، از جمله راهکارهای عملی برای تربیت دینی و عبادی می شوند. خانواده با تربیتی دینی و عبادی، می توان به عنوان سدی محکم در برابر آثار منفی جهانی عمل کند و نسل آینده را به افرادی مسئول و متعهد تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

جهانی سازی ، تربیت ، دینی ، عبادی ، خانواده