اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پریشانی روانشناختی زنان نابارور شهر بیرجند

پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پریشانی روانشناختی زنان نابارور شهر بیرجند انجام گرفت. این پژوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه زنان نابارور با تشخیص حداقل یک سال ناباروری مراجعه کننده به مرکز ناباروری رویش بیرجند در سال ۱۴۰۳ به تعداد ۹۸ نفر بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و با در نظر داشتن مالکهای ورود طبق جدول کوهن و در سطح اطمینان ۹۵ درصد، حجم اثر ۷۰/۰ و توان آماری ۹۱/۰ تعداد ۴۰ نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه پریشانی روانشناختی کسلر (۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش با استفاده از درمان پذیرش و تعهد هیز، استروهل و ویلسون (۱۹۹۹) به مدت ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش قرار گرفتند در حالیکه گروه کنترل هیچ آموزشی در این خصوص دریافت نکردند. بعد از پایان دوره آموزشی از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. داده های بدست آمده با استفاده از تحلیل کواریانس و با استفاده از نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پریشانی روانشناختی زنان نابارور شهر بیرجند موثر است.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، پریشانی روانشناختی ، زنان نابارور