بررسی نقش ادراک دلبستگی با میانجیگری مکانیزم های دفاعی در استرس ادراک شده و خود مراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲

پژوهش پیشرو با هدف بررسی بررسی نقش ادراک دلبستگی با میانجیگری مکانیزم های دفاعی در استرس ادراک شده و خود مراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲، انجام پذیرفته است. پژوهش از نظر ماهیت و روش، از نوع پژوهشهای توصیفی-پیمایشی بوده و با هدف کاربردی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ شهر زابل که در سال ۱۴۰۳ به مراکز بهداشتی و درمانی شهر زابل با تعداد ۱۳۶۹ نفر تشکیل میدهند. نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان، ۳۰۲ نفر تعیین شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است که از پرسشنامه ادراک دلبستگی آرمسدن و گرینبرگ (۱۹۸۷)، پرسشنامه مکانیزم های دفاعی آندرز و همکاران (۱۹۹۳)، استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) و پرسشنامه وضعیت مراقبت از خود مداح (۱۳۷۴) استفاده شده است. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش آمار توصیفی و استنباطی و از روشهای آماری مرتبط و روش حداقل مربعات جزئی به وسیله نرمافزارهای SPSS و PLS استفاده شد. نتایج کسبشده از این پژوهش نشان داد که ادراک دلبستگی بر استرس ادراک شده تاثیر منفی دارد. ادراک دلبستگی تاثیر مثبت و مستقیمی بر خودمراقبتی دارد. همچنین مکانیزم دفاعی رابطه مثبت و معناداری بر ادراک دلبستگی دارد. و در نهایت مکانیزم های دفاعی در ارتباط بین ادراک دلبستگی و خودمراقبتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

ادراک دلبستگی ، مکانیزم های دفاعی ، استرس ادراک شده ، خود مراقبتی