بررسی رابطه بین سواد هوش مصنوعی و گرایش به کارآفرینی فردی معلمان مقطع ابتدایی با نقش واسطه ای توسعه پایدار

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سواد هوش مصنوعی و گرایش به کارآفرینی فردی معلمان مقطع ابتدایی با نقش واسطه ای توسعه پایدار انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی-همبستگی با رویکردی کمی و به صورت پیمایشی(پرسشنامه ای) می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر معلمان مقطع ابتدایی شهرستان نیکشهر بودند. حجم نمونه براساس جدول مورگان-کرجسی ۳۸۴ نفر محاسبه شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه های محقق ساخته استفاده شد. جهت تحلیل یافته ها از نرم افزار spss نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد که ضریب همبستگی پیرسون بین سواد هوش مصنوعی و گرایش به کارآفرینی فردی معلمان مقطع ابتدایی ۰.۵۸۴ به دست آمده است و سطح معنی داری آزمون همبستگی پیرسون معادل p≤۰.۰۰۱ می باشد که از عدد ۰.۰۵ کوچکتر است. لذا فرض صفر رد می شود و فرضیه محقق تایید می گردد. در نتیجه با اطمینان می توان گفت که سواد هوش مصنوعی بر گرایش به کارآفرینی فردی معلمان مقطع ابتدایی تاثیر دارد. از آنجا که عدد ضریب همبستگی در محدوده بین حداقل صفر و حداکثر ۱ قرار دارد می توان چنین استنباط کرد که میزان همبستگی و تاثیر پذیری بین گرایش به کارآفرینی فردی معلمان از سواد هوش مصنوعی به نسبت زیادی قابل تامل است. ادامه نتایج نشان داد که قدر مطلق عدد حاصل از آزمون سوبل با عدد ۱.۹۶ مقایسه شد و به دلیل اینه مقدار Z-val ue بزرگتر از ۱.۹۶ بود، معنی داری تاثیر متغیر میانجی(توسعه پایدار) در رابطه بین سواد هوش مصنوعی و گرایش به کارآفرینی فردی در سطح اطمینان ۹۵%. معنی دار بود و فرضیه پژوهش تایید می گردد

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، گرایش به کارآفرینی فردی ، توسعه پایدار