آموزش و پرورش فراگیر: مفهوم، مزایا و معایب آن

شعار آموزش برای همه، معرف نوعی آموزش و پرورش به نام آموزش و پرورش فراگیر است. آموزش و پرورش فراگیر در واقع ایجاد فرصت برای کنار هم قرار گرفتن دانش آموزان عادی و دانش آموزان با نیازهای ویژه است که در سیستم های آموزش و پرورش جهان، مهم و حائز اهمیت است؛ شناخت دقیق آموزش و پرورش فراگیر برای متولیان تعلیم و تربیت موضوعی پر اهمیت است که نیاز به تحقیق و بررسی دارد. رعایت پیش نیاز آموزش فراگیر هم مانند هر طرح دیگری لازم است. چرا که هر ایده از مجموعه فرآیندهای منسجمی تشکیل شده است که با اجرای هر بخش از آن، در نهایت یک گزاره یا محصول مشخص خواهیم داشت. بدهی است که آموزش فراگیر هم از این قاعده مستثنی نبوده و در آن مجموعه ای از فعل و انفعالات و دستگاه ها دخیل هستند. برای اجرای آموزش فراگیر در جامعه تمام بخش های مرتبط با آموزش و پرورش، یعنی سیاست گذاران این حوزه، مدیران، مربیان، معلمان و سازمان های تامین کننده بودجه و امکانات آموزشی، باید تغییر کنند و متناسب با این طرح برنامه ریزی شوند. برای اجرای آموزش فراگیر در جامعه باید تغییراتی اساسی در ساختار آموزشی ایجاد کرد. این تغییرات شامل تغییر در نگرش به تفاوت های فردی، تغییر در برنامه های درسی و محتوای آموزشی، تحول در روش های تدریس و آزمون و فراهم کردن امکانات و منابع می شود. آموزش و پرورش فراگیر در سیستم آموزش و پرورش یک کشور امری ضروری و بدیهی است که باید مورد توجه ویژه قرار گیرد و در جهت پیشبرد اهداف آن اهتمام ورزیده شود. همچنین این پژوهش بیان نمود که آموزش و پرورش فراگیر در کنار محاسن و مزایایی که دارد، معایب و آسیب هایی نیز به همراه دارد که باید کنترل گردد و از تهدید های آن، فرصت هایی در جهت ارتقای این نوع آموزش و پرورش ایجاد نمود. لذا در مقاله حاضر که در گردآوری اطلاعات موجود در آن از کتب، پایگاه های اینترنتی معتبر و مقالات مرتبط بهره گرفته شده است، به بررسی ضرورت، مزایا و معایب ایجاد و گسترش آموزش و پرورش فراگیر پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش فراگیر ، فرصت ها ، معایب