بررسی عناصر آموزشی موجود در روش تدریس بدیعه پردازی

روش تدریس بدیعه پردازی یکی از رویکردهای نوین در حوزه آموزش است که با بهره گیری از خلاقیت، تخیل و نوآوری، به دنبال جذب مخاطب و افزایش کیفیت یادگیری است. این روش با تلفیق عناصر هنری، داستانی و تعاملی در فرآیند تدریس، موجب فعال شدن ذهن دانش آموزان و عمیق تر شدن فرآیند یادگیری می شود. مقاله حاضر با هدف بررسی عناصر آموزشی موجود در روش تدریس بدیعه پردازی، به تحلیل مولفه هایی چون داستان گویی، تصویرسازی ذهنی، استفاده از زبان بدنی، ایجاد موقعیت های داستانی و مشارکت فعال دانش آموزان می پردازد. با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مرور منابع معتبر، مشخص می شود که این عناصر نقش به سزایی در تقویت حافظه، افزایش انگیزه یادگیری، توسعه مهارت های ارتباطی و خلاقیت دانش آموزان دارند. لذا، روش بدیعه پردازی می تواند به عنوان یکی از استراتژی های موثر در اصلاح روش های سنتی تدریس و ایجاد محیطی پویا و خلاقانه در کلاس درس مطرح شود.

کلیدواژه ها:

بدیعه پردازی ، روش تدریس ، عناصر آموزشی