بررسی حقوقی ازدواج های دیجیتال در فقه شیعه و قوانین کشورهای اروپایی

این پژوهش به بررسی حقوقی ازدواج های دیجیتال در فقه شیعه و قوانین کشورهای اروپایی می پردازد. ازدواج های دیجیتال، که در آن طرفین عقد از طریق بسترهای آنلاین و فناوری های نوین ارتباطی به یکدیگر می پیوندند، در دنیای معاصر به موضوعی چالش برانگیز تبدیل شده اند. این پژوهش با هدف تحلیل نحوه پذیرش و تنظیم قوانین مرتبط با ازدواج های دیجیتال در فقه شیعه و حقوق اروپایی، و همچنین مقایسه دیدگاه ها و نگرش های این دو حوزه به این پدیده، انجام شده است. روش تحقیق به صورت کیفی و توصیفی بوده و به منظور جمع آوری اطلاعات، از منابع معتبر کتابخانه ای شامل مقالات علمی، کتب فقهی، و قوانین حقوقی کشورهای اروپایی استفاده شده است. در این تحقیق، بررسی شده است که فقه شیعه به دلیل اصول دینی و فرهنگی خود، پذیرش ازدواج های دیجیتال را با چالش هایی چون عدم احراز هویت صحیح و رعایت شرایط شرعی مواجه می داند. در مقابل، حقوق کشورهای اروپایی به ویژه در برخی کشورهای پیشرفته، این نوع ازدواج ها را تحت شرایط خاصی به رسمیت شناخته و فرآیندهای حقوقی مدرن برای ثبت ازدواج های دیجیتال طراحی کرده است. نتایج تحقیق نشان داد که با وجود تفاوت های اساسی در پذیرش این نوع ازدواج ها، در هر دو حوزه فقهی و حقوقی امکان بازنگری و تطبیق قوانین و اصول با شرایط جدید وجود دارد. این مطالعه به روشن شدن چالش ها و فرصت های پیش روی فقه شیعه و حقوق اروپایی در زمینه تنظیم قوانین ازدواج های دیجیتال کمک کرده و به ویژه به بررسی تاثیر فناوری های نوین در فرآیندهای حقوقی و شرعی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

ازدواج دیجیتال ، فقه شیعه ، حقوق اروپایی ، فناوری