تحلیل روند تغییرات غلظت هفت آلاینده شاخص کیفیت هوا (NO,NO۲,NOX,PM۱۰,PM۲.۵,SO۲,CO)در شهر اصفهان و ارتباط آن با داده های هواشناسی، کاربری اراضی، تعداد صنایع و میزان ترافیک شهری

توسعه روز افزون جوامع شهری و افزایش فعالیت های اقتصادی و صنعتی در عصر حاضر بدون توجه به ارزیابی این فعالیت ها بر سلامت انسان به عنوان محور توسعه، آلودگی هوای شهرها و مخاطرات ناشی از انتشار آلاینده های مختلف را موجب گردیده است. هدف از این تحقیق، بررسی روند تغییرات هفت آلابنده شاخص آلودگی هوا و ارتباط آن با داده های هواشناسی، کاربری اراضی، تعداد صنایع و میزان ترافیک شهری در شهر اصفهان در سه دوره (سال های ۱۳۸۷،۱۳۹۰و۱۳۹۴) می باشد. این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از ایستگاه های سنجش آلاینده های هوای اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان، ایستگاه های سینوپتیک اداره کل هواشناسی استان اصفهان، معاونت های حمل و نقل و ترافیک و برنامه ریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری اصفهان گردآوری شده و چگونگی روند تغییرات غلظت آلاینده ها و داده های هواشناسی، کاربری اراضی، تعداد صنایع و میزان ترافیک شهری و ارتباط آن ها با نرم افزار آماری SPSS ۲۳ مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج این بررسی نشان داد که در طی سالهای مورد مطالعه غلظت آلاینده های NO۲,NOX, SO۲ افزایش و غلظت آلاینده هایNO ,PM۱۰,PM۲.۵ CO, کاهش یافته است. با توجه به ارتباط معنی دار بین برخی از داده های هواشناسی، کاربری اراضی، تعداد صنایع و میزان ترافیک شهری و آلاینده های هوا مشخص گردید که متغیرهای هواشناسی، کاربری های مسکونی، آموزشی، اراضی کشاورزی، تجاری، خدماتی، فضای سبز و تجاری، تعداد صنایع و میزان ترافیک شهری می توانند در میزان آلایندگی هوای شهر اصفهان موثر واقع شوند.

کلیدواژه ها:

آلودگی هوا ، هواشناسی ، کاربری اراضی ، اصفهان