کارکردگرایی بایستگی های قرآن کریم در انتقال موثر پیام دینی جهت دریافت مخاطب(مطالعه موردی سریال تنها ترین سردار)

فرآیند هدایت مخاطب انسانی همزمان باخلقت بشرآغاز و با فرستادن پیامبران الهی، ادامه یافته است. در گذشته دین در تمامی ساحتهای حیات بشری حضور فعال داشته؛ اما به تدریج با تنزل ایمان از امری نهادی و اعتقادی به امری کاملا شخصی و تجربی که متاثر از اقتضائات ذاتی مدرنیته بود، تبدیل گشته است. در جهانی که رسانه ها حاکمان علی الاطلاق می باشند به ناچار از این ابزار به ویژه از زبان تصویر در جهت بسط مفاهیم دینی باید بهره جست. لذا با روش کتابخانه ای و اسنادی و هرمونتیک و کنکاش در تفاسیر به این نتایج دست یافته ایم که قرآن ضمن بسترشناسی مطلوب و موثر انتقال پیام رسانه ای دینی ذیل مولفه های اصول بنیادین محتوا، ابزار موثر انتقال، ملازمات منبع، ملازمات دریافت و ملازمات توامان منبع و دریافت، به ترسیم و تحقق این سازوکار پرداخته و به این نتیجه دست یافته است که با ابزار رسانه بخصوص رسانه های تصویری می توان پیام دین را به مخاطب منتقل نمود و کاربست پارامترهای مذکور ارتباط گر دینی دغدغه مند را در ارتباطی موثر و مانا نسبت به عنصر مخاطب به صورت کاربردی یاری رسان می باشد که معیاری برای سنجش تولیدات رسانه ای هستند. این تحقیق به مطالعه موردی مجموعه تلویزیونی تنها ترین سردار در قالب جداول تطبیقی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

بایستگی های قرﺁنی ، انتﻘال موثر ، پیام دینی ، دریافت مخاطب ، تنهاترین سردار