آسیب شناسی نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران دستگاه های اجرایی کشور: پژوهشی با رویکرد چندگانه

زمینه و هدف: نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران دولت در ایران تا پیش از سال ۱۳۹۶ تشریفاتی، فاقد اثربخشی، غیرمنسجم و نامناسب بود. این ناکارآمدی در عدم ارتباط نظام ارزیابی عملکرد با سایر نظامات منابع انسانی نمایان شده بود. به منظور بهبود این وضعیت، دولت بخشنامه دستورالعمل اجرایی فرآیند ارزیابی عملکرد مدیران و کارکنان را سال ۱۳۹۶ تصویب کرد که هدف آن منسجم تر کردن و افزایش اثربخشی نظام ارزیابی عملکرد در دستگاه های اجرایی کشور بود. هدف از این پژوهش آسیب شناسی نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران دستگاه های اجرایی کشور و ارائه راهکارهایی برای تحول، اثربخشی و کارآمدی این نظام است.روش: در این پژوهش، با مرور ادبیات مرتبط با نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران (۲۳ مقاله) و انجام مصاحبه با خبرگان، داده ها گرداوری شدند و مضامین اصلی و فرعی مرتبط با آسیب های این نظام شناسایی شدند. روش نمونه گیری هدفمند و روش تحلیل داده ها تحلیل مضمون است. در این پژوهش تا رسیدن به اشباع نظری ۲۰ مصاحبه انجام شد.یافته ها: در این پژوهش ۶۴ مضمون فرعی در مورد آسیب های نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران شناسایی شدند که در قالب ۷ گروه آسیب های مرتبط با نتایج ارزیابی، شیوه و رویکرد ارزیابی، ارزیابی کنندگان، ارزیابی شوندگان، شاخص ارزیابی، زمینه ارزیابی و عوامل ساختاری دسته بندی شدند. همچنین توصیه های سیاستی و راهکارهایی برای بهبود نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران دستگاه های اجرایی کشور ارائه شد.نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد که نظام ارزیابی عملکرد کارکنان و مدیران دستگاه های اجرایی کشور نیازمند بازبینی و اصلاح در محتوای بخشنامه و شیوه اجرایی آن است.

کلیدواژه ها:

نظام ارزیابی عملکرد ، کارکنان و مدیران ، دستگاه های اجرایی کشور ، مدیریت عملکرد در بخش دولتی ، آسیب شناسی