بررسی تطبیقی عوامل کالبدی موثر بر یادگیری مشارکتی و مدیریت دانش در فضاهای دانشگاهی

در نظام آموزشی ایران، روش های سنتی تدریس، فرصت کافی برای تعامل و یادگیری مشارکتی را محدود کرده و فاصله ای بین آموزش آکادمیک و کار حرفه ای ایجاد نموده است. یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، تاثیر قابل توجهی بر تعاملات دانشجویان و کیفیت فرآبند یادگیری دارد. فضاهای دانشگاهی می توانند از طریق طراحی کالبدی مناسب، این نوع یادگیری را تقویت کرده و بستر تعاملات موثر را فراهم کنند. این پژوهش به بررسی عوامل کالبدی موثر بر یادگیری مشارکتی و مدیریت دانش در فضاهای دانشگاهی می پردازد. با توجه به اهمیت یادگیری مشارکتی در ارتقاء کیفیت آموزش، طراحی فضاهای دانشگاهی باید به گونه ای باشد که تعاملات دانشجویان و یادگیری مشارکتی را تسهیل و تشویق کند. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی عوامل کالبدی موثر بر یادگیری مشارکتی، مدیریت دانش و بررسی تطبیقی آن ها در چهار نمونه دانشگاهی داخلی و خارجی است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد توصیفی- تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعات اسنادی و کتابخانه ای جمع آوری و با استفاده از تحلیل محتوا و استدلال منطقی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که عوامل کالبدی مانند فرم و هندسه، نور، رنگ، مصالح، مبلمان و چیدمان، و تعاملات اجتماعی، تاثیر قابل توجهی بر یادگیری مشارکتی دارند. طراحی فضاهای انعطاف پذیر و پویا، تعاملات دانشجویی را تقویت و به بهبود فرآیند یادگیری کمک می کند. طراحی کالبدی مناسب فضاهای دانشگاهی، نقش مهمی در ارتقاء یادگیری مشارکتی دارد. تاکید بر طراحی فضاهای پویا و انعطاف پذیر، می تواند به بهبود کیفیت آموزش و ایجاد فضایی مساعد برای همکاری، تبادل و مدیریت دانش در میان دانشجویان منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، فضاهای دانشگاهی ، یادگیری رسمی و غیررسمی ، عوامل کالبدی ، بررسی تطبیقی