واکاوی کارآمدی و کارکرد سیاسی دولت عدالت خواه با ایده مرکزی بازگشت به آرمان ها و نگرش های دهه اول انقلاب

یکی از مهم ترین موضوعات و وظایف دانش سیاسی بررسی میزان کارآمدی دولت های مختلف است. این وظیفه در راستای ارتقاء سطح کارآمدی دولت ها ایجاد شده تا از دانش ضمنی دولت ها به دانش صریح در قلمرو کارآمدی دولت ها دست یابیم. در این راستا، مسئله پژوهش حاضر بررسی میزان کارآمدی سیاسی دولت عدالتخواه (۱۳۸۴-۱۳۹۲) است؛ دولتی که دولت های پیشین را «دگر» خود و جریان انحرافی (انحراف از انقلاب و اسلام) معرفی کرد و درعوض خود را ناجی، حافظ دین و استقلال کشور قلمدا کرد. سوال پژوهش این است که آیا دولت عدالتخواه با ایده مرکزی بازگشت به آرمان ها، توانسته میزان قابل قبولی از کارآمدی و کارکرد سیاسی را به نمایش بگذارد؟ روش پژوهش انتقادی بوده و بر این فرضیه استوار است که، اگرچه دولت عدالتخواه از عملکرد خود دفاع می کند و آن را موفق می داند، ولی میان چرخش انتخاباتی مردم از دولت عدالتخواه به دولتی دیگر، رابطه معناداری وجود دارد که حکایت از عدم موفقیت عملکردشان نسبت به برنامه های توسعه کشور، و نیز نسبت به مقایسه با عملکرد کشورهای توسعه یافته دارد. یافته های پژوهش نیز حاکی از آن است که دولت عدالتخواه دارای کارنامه موفقی در کارکرد سیاسی نیست؛ زیرا اگرچه با شعار عدالت گستری، مهرورزی، خدمتگزاری، مبارزه با تبعیض، فساد، توزیع فرصت ها و بهبود وضع معیشت عموم مردم به حکومتداری پرداخت، ولی نه تنها دستان سیاست مداران این دولت پاک نبود، بلکه ناپاکی و ناکارآمدی آنان در قضایای مختلف، صدمات جبران ناپذیری را بر جامعه وارد کرد؛ زیرا با ربودن اعتماد و رضایتمندی مردم نسبت به دولت، نه تنها موجب چرخش مردم از دولت عدالتخواه شد، بلکه بخشی از سرمایه اجتماعی را با خود بر باد داد.

کلیدواژه ها:

دولت عدالتخواه ، کارکرد سیاسی ، پوپولیسم ، مطبوعات ، احمدی نژاد ، خصوصی سازی