تحلیل نقش معلم در محیطهای فناورانه برای تقویت سازگاری اجتماعی دانش آموزان در کلاسهای هوشمند

با گسترش روزافزون فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) در نظام های آموزشی، کلاسهای هوشمند به عنوان یکی از نمودهای بارز تحول دیجیتال در مدارس، جایگاه ویژه ای یافته اند. این فضاهای یادگیری فناورانه، فرصت هایی نوین برای یادگیری فعال، فردمحور و تعاملی فراهم می کنند، اما همزمان، چالش هایی نیز در حوزه تعاملات اجتماعی و رشد روانی دانش آموزان به همراه دارند. یکی از موضوعات مغفول مانده در این زمینه، نقش معلم در حمایت از سازگاری اجتماعی دانش آموزان در چنین محیط هایی است. معلم نه تنها تسهیل گر فرایند یاددهی-یادگیری دیجیتال است، بلکه نقش مهمی در شکل گیری هویت اجتماعی، مهارت های ارتباطی و همدلی میانفردی ایفا می کند. مطالعات متعدد نشان می دهد که در محیط های یادگیری فناورانه، کیفیت تعاملات معلم-دانش آموز و توانمندی های فناورانه معلمان، به طور مستقیم بر میزان احساس تعلق اجتماعی، کاهش انزوا، و افزایش تعاملات بین فردی سازنده اثرگذار است. معلمانی که توانایی ترکیب دانش محتوایی، پداگوژیکی و فناورانه را در قالب چارچوب TPACK دارند، موثرتر در هدایت تعاملات کلاسی و تقویت مشارکت اجتماعی دانش آموزان عمل می کنند. در این مقاله، با تکیه بر تحلیل مفهومی و مرور نظام مند منابع علمی، نقش های کلیدی معلمان در کلاسهای هوشمند برای تقویت سازگاری اجتماعی دانش آموزان مورد بررسی قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که طراحی فعالیت های مشارکتی دیجیتال، مدل سازی تعاملات مودبانه، مدیریت تعارضات در فضای آنلاین، و بهره گیری از فناوری برای پرورش همدلی و احساس تعلق، از جمله مولفه های حیاتی عملکرد معلمان در این حوزه هستند، در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت توانمندسازی حرفه ای

کلیدواژه ها:

معلم ، محیط فناورانه ، سازگاری اجتماعی ، کلاس هوشمند ، تعاملات معلم-دانش آموز ، TPACK