بررسی پسیکوفیزیولوژیکی اختلالات خواب با تاکید بر نقش سیستم عصبی مرکزی

اختلالات خواب یکی از شایع ترین چالش های روان پزشکی و نورولوژیک به شمار می روند که می توانند کیفیت زندگی و سلامت روان فرد را به شدت تحت تاثیر قرار دهند. درک مکانیسم های خواب و بیداری برای درمان بیماری های عصبی خواب نیاز است. نواحی مختلف زیادی در مغز وجود دارد که در سیستم کنترل خواب و بیداری دخیل هستند. این نواحی مکانیسم های فیزیولوژی خواب را تحت تاثیر قرار می دهند. کنترل خواب و بیداری توسط انواع مختلفی از فاکتورهای ناقل عصبی به شدت حفظ شده است. این مقاله با رویکردی پسیکوفیزیولوژیکی به بررسی جنبه های زیستی و روانی مرتبط با خواب و اختلالات آن پرداخته است. در بخش نخست به تبیین مفهوم خواب از منظر فیزیولوژیک و روان شناختی پرداخته شده و ساختار و مراحل آن بررسی شده است. سپس انواع تقسیم بندی بین المللی اختلالات خواب معرفی گردیده است. بخش پایانی مقاله به تحلیل نقش انتقال دهنده های عصبی کلیدی همچون سروتونین، دوپامین، آستیل کولین و... در تنظیم چرخه خواب و بیداری اختصاص دارد و به تبیین چگونگی اختلال در عملکرد این انتقال دهنده ها در ایجاد یا تشدید اختلالات خواب می پردازد.

کلیدواژه ها:

پسیکوفیزیولوژی ، اختلالات خواب ، سیستم عصبی مرکزی ، انتقال دهنده های عصبی ، مکانیسم خواب و بیداری