بررسی وضعیت اضطراب و افسردگی و ارتباط آن با باورهای مذهبی در بیماران سرطانی

سلامت معنوی، مذهبی بودن بر اضطراب و افسردگی تاثیرگذار است و لازم است که پرستاران و سایر کارکنان درمانی با این عوامل و ارتباط بین آنها بسته به فرهنگ خود بیشتر آشنا شوند با توجه به اهمیت مذهب در ارتقای سازگاری با بیماریهای مزمن و محدود بودن این گونه مطالعات در ایران انجام مطالعه در این زمینه میتواند به درک بیشتر متغیرهای تاثیرگذار بر امید کمک کننده باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین باورهای مذهبی و اضطراب و افسردگی در بیماران مبتلا به سرطان انجام یافته است. این پژوهش مقطعی بر اساس روش نمونه گیری در دسترس بر روی ۸۰ نفر بیماران مبتلا به سرطان شهرستان زابل در سال ۱۴۰۲ انجام شد. برای گردآوری دادهها از پرسش نامه افسردگی بک، پرسشنامه اضطراب بک و پرسشنامه جهت گیری مذهبی آلپورت استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی و استنباطی همچون آنالیز واریانس یک طرفه، کای دو، تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و نرم افزار آماری SPSS برای تحلیلهای آماری بکار رفت. یافته ها نشان داد ۲۲.۵ درصد بیماران افسردگی شدید و ۳۰ درصد اضطراب شدید داشتند. و نیز ۸.۸ درصد بیماران باورهای مذهبی درونی ضعیف و ۹۱.۳ درصد باورهای مذهبی درونی قوی داشتند فراوانی افسردگی (۰.۰۴۸=p) و اضطراب (۰.۰۰۲=p) در بین بیماران سرطانی با باورهای مذهبی ضعیف و قوی متفاوت بود. در مجموع نتایج نشان دهنده رابطه منفی و معنادار باورهای مذهبی و افسردگی و اضطراب بیماران سرطانی بنابراین مطابق نتایج این تحقیق میتوان گفت که طراحی مداخلات مراقبتی و پرستاری با توجه به اعتقادات و باورهای دینی مددجو منجر به کاهش اضطراب و افسردگی خواهد شد.

کلیدواژه ها:

باورهای مذهبی ، افسردگی ، اضطراب ، بیماران سرطانی