شناسایی فناوری و ساختار سلادن های به دست آمده از شهر گور؛ مطالعات باستان سنجی برپایه پرتو کاتودولومینسانس و باریکه سینکروترون
محل انتشار: فصلنامه مطالعات باستان شناسی، دوره: 17، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 152
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JARCS-17-1_015
تاریخ نمایه سازی: 28 تیر 1404
چکیده مقاله:
کاربرد روش های علمی و آزمایشگاهی بر پایه سنجش داده های رقومی و تحلیل تصاویر در مقیاس متفاوت جایگاه مناسبی را در مطالعات باستان شناسی ایجاد نموده است. استفاده از پرتوهای پرانرژی سینکروترون در راستای شناسایی هرچه دقیق تر مواد تاریخی و فرهنگی و معمولا به صورت غیرتخریبی و با دقت بسیار بالا به شناسایی هرچه بهتر مواد مورد بررسی در مقادیر بسیار جزئی کمک نموده است؛ همچنین مطالعه نمونه ها با پرتوهای کاتدی و ایجاد شاخصه لومینسانس در کانی های موجود در نمونه ها، می تواند به شناسایی هرچه بهتر ترکیب شیمیایی و تغییرات فازی در نمونه های تاریخی منجر گردد. پرتو های ایجاد شده کاتدولومینسانس از ترکیبات بلورین موجود در نمونه های مطالعاتی باعث یافتن تحلیل های نوین کانی شناسی در راستای درک بهتری از فن آوری ساخت و منشا یک ماده تاریخی می شود. در راستای بررسی و مطالعات باستان شناسی انجام شده در طی سال های ۱۳۹۲-۱۳۹۳ه.ش. در محدوده شهر گور تعداد قابل توجهی سفال سلادن و سفال های منقوش و دارای لعاب به دست آمده است. در این تحقیق تعداد ۷قطعه از سفال های مکشوفه با استفاده از روش های مرسوم آزمایشگاهی و استفاده از باریکه پر انرژی اشعه ایکس تولید شده در سینکروترون و کاتدولومینسانس میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند. این مطالعات در راستای شناسایی خصوصیات شیمیایی این سلادن ها، نحوه ساخت آنان انجام گردید. در راستای این مطالعات مشخص گردید که این سفال ها از خاک رس کائولینی و در درجه حرارت حدود ۱۲۰۰درجه سانتی گراد و در دو مرحله پخته شده و از نسبت های مشخصی از مواد خام در ترکیب شیمیایی بدنه و لعاب آن ها استفاده شده است. این تناسب و نحوه پخت مواد دلیلی است بر انسجام و استحکام سلادن، که با درجه حرارت شکل گیری فازهای بلورین بین بدنه و لعاب همسانی دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجید منتظر ظهوری
استادیار گروه باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
رمی شاپولی
استاد موسسه تحقیقات فیزیک کاربردی در باستان شناسی، دانشگاه بوردو مونتین، بوردو، فرانسه.
سید محمد امین امامی
استاد گروه مرمت آثار تاریخی و فرهنگی و باستان سنجی، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :