اثربخشی ذهن آگاهی کودک محور بر کارکرد اجرایی، خودپنداره و خودنظم دهی دانش آموزان با اختلال یادگیری

اهداف: این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی ذهن آگاهی کودک محور بر کارکرد اجرایی، خودپنداره و خودنظم دهی دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان با اختلال یادگیری خاص شهر دزفول در سال ۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش آموز بود که با روش نمونه گیری هدفمند و با توجه به ملاک های ورود به مطالعه انتخاب شدند. گروه آزمایش مداخله آموزشی را طی ۱۰ هفته و ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای دریافت نمودند. پرسشنامه های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه های کارکرد اجرایی، خودپنداره و خودنظم دهی بود. داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ و سطح معناداری ۰۵/۰ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد بین گروه های آزمایش و گواه از نظر کارکرد اجرایی، خودپنداره و خودنظم دهی تفاوت معنی داری وجود داشت (۰۰۱/۰>p). به عبارت دیگر ذهن آگاهی کودک محور باعث افزایش کارکرد اجرایی، خودپنداره و خودنظم دهی شد. نتیجه گیری: منطبق با یافته های پژوهش حاضر می توان ذهن آگاهی کودک محور را به عنوان یک روش کارا جهت بهبود کارکرد اجرایی، خودپنداره و خودنظم دهی پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

خودپنداره ، خودنظم دهی ، کارکرد اجرایی ، ذهن آگاهی کودک محور