بررسی میزان اکسیژن محلول در آب رودخانه کارون با مدلهای هیبریدی مبتنی بر رگرسیون بردار پشتیبان

اکسیژن برای حفظ تعادل چرخه زندگی در هر جنبه بسیار مهم است. زندگی آبزیان به شدت تحت تاثیر سطوح اکسیژن محلول (DO) است. این امر نه تنها مستلزم نظارت مداوم DO در سیستم های آبی است، بلکه نیاز به ایجاد یک مدل پیش بینی دقیق برای سطوح آتی DO دارد. هدف این مطالعه ارائه یک مدل پیش بینی دقیق برای غلظت DO است. بدین منظور در این پژوهش یک مدل هوشمند ترکیبی جدید مبتنی بر رویکرد مدل رگرسیون بردار پشتیبان برای پیش بینی اکسیژن محلول در آب رودخانه توسعه داده شد. بدین منظور در این پژوهش از سه الگوریتم بهینه سازی شامل کرم شب تاب، گرگ خاکستری و خفاش برای مدلسازی اکسیژن محلول در آب رودخانه بکار برده شد. جهت مدلسازی از آمار و اطلاعات ایستگاه هیدرومتری ملاثانی واقع در رودخانه کارون استان خوزستان بعنوان مطالعه موردی طی ۵ سناریو ترکیبی از پارامترهای ورودی در سالهای ۱۳۹۲-۱۴۰۲ استفاده شد. به منظور ارزیابی عملکرد مدلها از معیارهای ارزیابی ضریب همبستگی، ریشه میانگین مربعات خطا، میانگین قدر مطلق خطا و ضریب نش ساتکلیف استفاده شد. نتایج نشان داد سناریو های ترکیبی در مدلهای مورد بررسی باعث بهبود عملکرد مدل می شود. همچنین نتایج حاصل از معیار ارزیابی نشان داد مدل رگرسیون بردار پشتیبان-کرم شب تاب دارای ضریب همبستگی ۹۷۰/۰ ، ریشه میانگین مرعات خطا (mg/l) ۶۶۸/۰ ، میانگین قدر مطلق خطا (mg/l) ۵۲۰/۰ و ضریب نش ساتکلیف ۹۷۵/۰ در مرحله صحت سنجی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

اکسیژن محلول در آب ، رگرسیون بردار پشتیبان ، کارون ، مدلسازی