طراحی یک مدل دینامیک برای زمان رسیدن تیم های عملیاتی در هنگام آتش سوزی و حوادث شهری

بهبود ایمنی شهری یک هدف مهم در توسعه شهری با حفظ کارکردهای فعلی شهرها است و شناسایی و کنترل عوامل ریسک ایمنی فضاهای عمومی شهری به لحاظ نظری و عملی از اهمیت بالایی برخوردار است. بررسی داده های مربوط به حوادث آتش سوزی گذشته و تعیین فراوانی وقوع حریق و حوادث در محیط های مختلف، تجزیه و تحلیل عوامل موثر بر فراوانی حریق و حوادث در هر محیط، تحلیل مکان وقوع حریق ها و حوادث و فراوانی وقوع آنها در سطح شهر و همچنین زمان رسیدن ماموران آتش نشانی به محل حادثه و تلاش در جهت کاهش آنها، از مهم ترین مسایل در زمینه پیشگیری از وقوع و بهبود اثربخشی خدمات امدادرسانی و کاهش تلفات و خسارات می باشند. ایستگاه های آتش نشانی از جمله عناصر و کاربری های خدماتی شهرها می باشند که نقش مهم و حیاتی در حفاظت از جان و مال مردم در برابر حوادث مختلف، بالاخص آتش سوزی ها را بر عهده دارند. زمان رسیدن آتش نشانان به صحنه عملیات، احتمال زنده ماندن قربانیان گرفتار در آتش را تعیین می کند. از وظایف ایستگاه های آتش نشانی تضمین امنیت جانی و مالی شهروندان در برابر حوادث، به ویژه آتش سوزی در زمان استاندارد و به کمک تجهیزات متناسب با نوع حادثه می باشد. در این مقاله تلاش گردیده تا پس از انجام مطالعات اولیه بر روی اسناد و مدارک موجود، عوامل موثر بر زمان رسیدن تیم های عملیاتی به محل حادثه و حریق شناسایی شده و با استفاده از مدل پویایی سیستم، روابط بی متغیرها و زیرسیستم ها از منظر پویایی شناسی سیستم و فرضیه های پویای مدل مشخص گردد و سپس با استفاده از نمودارهای علی حلقوی و نمودارهای انباشت و جریان به تحلیل مدل پرداخته و بعد از آن راهکارهایی به منظور کاهش تاثیر شاخص های کلیدی در افزایش زمان رسیدن نیروهای عملیاتی به محل حادثه یا آتش سوزی ارائه گردد.

کلیدواژه ها:

آتش نشانی ، پویایی سیستم ، زمان رسیدن تیم عملیاتی به محل حادثه ، آتش سوزی