جایگاه روستاها در برنامه پنج ساله هفتم توسعه اقتصادی و اجتماعی پس از انقلاب اسلامی ایران

بررسی احکام الیحه برنامه هفتم توسعه در حوزه توسعه روستایی نشان می دهد، مفاد الیحه آن گونه که باید مسئله محور تنظیم نشده و هیچ ساز و کار مناسبی برای حل چالش های اساسی و الویت دار توسعموازی کاری، تشت سازمانی و فقدان یکپارچگی در نظام سیاست « ه روستایی و عشایری به ویژه عدم شفافیت و توازن بودجه امور عمران و توسعه روستایی و عشایری و کشاورزی و »تایی ناکارآمدی نظام کارآفرینی و تامین مالی ر« پیش بینی نشده است»وستایی. هدف ا ین پژوهش تحلی ل تاثیر سیاست ها و برنامه های توسعه ای دولت ها بر بهبود شرایط زندگی روستاییان و ارتقا کفی ت زندگی در این مناطق است. با توجه به موضوع مورد مط العه و هدف تحقیق این پژوهش بدنبال ارائه فرض یه با کاربست ذیل است: به نظر می رسد بین برنامه های پنج ساله به ویژه برنامه هفتم توسعه و افزایش کیفیت زندگ ی روستائیان بعد از انقلاب ارتباط معنادار ی وجود دارد. روش شناسی پژوهش توصیف ی- تحلی لی بر مبنای شی وه اسنادی است. نتایج کل ی تحقیق نشان می د هد که برنامه های توسعه ای که پس از انقلاب اسلامی اجرا شده اند، اگر چه برخی پیشرفت ها را به همراه داشته اند. اما هنوز نتایج مطلوبی در کاهش مشکلات اساسی روستاییان نداشته اند و بسیاری از این برنامه ها نتوانسته اند ن یازها ی واقعی ساکنان را برآورده کنند .

کلیدواژه ها:

جایگاه روستا ، برنامه پنج ساله هفتم ، توسعه اقتصادی ، اجتماعی ، ایران