بررسی تطبیقی ابعاد شخصیتی و فکری سهروردی و افلاطون

مقاله حاضر با رویکردی تطبیقی، به بررسی وجوه اشتراک و افتراق میان شخصیت فکری و عرفانی دو فیلسوف بزرگ، افلاطون و شهاب الدین سهروردی، می پردازد. افلاطون، بن یان گذار نظریه مثل و سلوک عقالنی شهودی، و سهروردی، موسس حکمت اشراق، هر دو فلسفه را نه صرفا عرصه استدالل، بلکه راهی برای شهود حقیقت و سلوک معنو ی می دانند. در ا ین پژوهش، مولفه هایی چون نظر یه مثل و مراتب انوار، روش معرفت شناختی شهودی، زبان تمثیلی، جایگاه فیلسوف به عنوان سالک حقیقت، و نقش عشق در حرکت به سوی عالم معنا، مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که سهروردی، با تلفیق حکمت افلاطونی، عناصر عرفان اسلامی، و سنت فهلوی، نه تنها احیاگر حکمت قدیم، بلکه بازآفرین نگاهی تازه به فلسفه و سلوک معنوی است. از این منظر، می توان او را ادامه دهنده راه افلاطون در بستر فرهنگ اسلامی ایرانی دانست. این پژوهش بر اهم یت بررسی تطبیقی در فهم عمیق تر جریان های فلسفی و عرفانی در سنت های مختلف تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

سهروردی ، افلاطون ، فلسفه اشراق ، حکمت ، عرفان ، شخصیت شناسی تطبیقی