ارزیابی اثر خودترمیمی ذاتی بر مقاومت فشاری بتن معمولی: یک مطالعه آزمایشگاهی

بتن معمولی به عنوان یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی، به دلیل ترک خوردگی های زودهنگام و آسیب های ناشی از آن، با کاهش دوام و عملکرد مواجه است. فرآیند خودترمیمی ذاتی بتن، ظرفیت بالقوه ای برای بازیابی مقاومت پس از ایجاد ترک دارد، اما مطالعات دقیق و کمی در این زمینه محدود است. این پژوهش با هدف ارزیابی اثر خودترمیمی بتن معمولی پس از ترک خوردگی در سنین ۷ و ۸۲ روز و تحت بارگذاری اولیه معادل ۰۵ درصد مقاومت فشاری نهایی انجام شده است. آزمونه های بتن معمولی پس از قالب برداری، در شرایط مرطوب عمل آوری شدند و در سنین ۷ و ۸۲ روز ترک خوردند، سپس تا سن شکست (۸۲ و ۰۹ روز) مجددا تحت عمل آوری قرار گرفتند و در نهایت آزمایش مقاومت فشاری بر روی آن ها انجام شد. نتایج نشان داد که بیشترین مقاومت فشاری با میانگین ۲۷/۴۵۱ کیلوگرم بر سانتی متر مربع، مربوط به آزمونه هایی بود که در سن ۷ روز دچار ترک و در سن ۰۹ روز دچار شکست شدند. بنابراین افزایش مدت زمان عمل آوری تاثیر مثبتی بر میزان بازیابی مقاومت دارد. همچنین میانگین مقاومت فشاری آزمونه های ترک خورده نسبت به نمونه های شاهد حدود ۸ درصد افزایش نشان داد که بیانگر عملکرد مثبت و قابل توجه خودترمیمی ذاتی بتن معمولی است.

کلیدواژه ها:

بتن معمولی ، خودترمیمی ، مقاومت فشاری