تاثیر ابعاد سرمایه روان شناختی بر رفتار کارآفرینانه با نقش میانجی اشتیاق کارآفرینانه: مطالعه ای در بین دانشجویان نظام آموزش عالی ایران

امروزه، سرمایه روان شناختی به عنوان یک عامل کلیدی در توسعه رفتارهای کارآفرینانه مورد توجه قرار گرفته است، اما پژوهش های اندکی نقش میانجی اشتیاق کارآفرینانه را در این رابطه بررسی کرده اند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ابعاد سرمایه روان شناختی (خودکارآمدی، تاب آوری، خوش بینی و امیدواری) بر رفتار کارآفرینانه دانشجویان نظام آموزش عالی ایران با نقش میانجی اشتیاق کارآفرینانه انجام شده است. این مطالعه از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، کاربردی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان مقاطع مختلف دانشگاه های ایران است. با استفاده از روش پیشنهادی کلاین (Klein, ۲۰۱۰) برای تعیین حجم نمونه در مدل سازی معادلات ساختاری، تعداد ۵۰۶ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد لوتانز و همکاران (۲۰۰۷) برای ابعاد سرمایه روان شناختی، پرسشنامه شیروکاوا و همکاران (۲۰۱۶) برای رفتار کارآفرینانه و پرسشنامه اشتیاق کارآفرینانه کاردون و همکاران (۲۰۰۹) بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد خودکارآمدی، تاب آوری و خوش بینی تاثیری مثبت و معنادار بر رفتار کارآفرینانه دارند، در حالی که امیدواری تاثیری معنادار نداشت؛ همچنین، اشتیاق کارآفرینانه نقش میانجی معناداری در رابطه بین خودکارآمدی، خوش بینی و امیدواری با رفتار کارآفرینانه ایفا کرد، اما در رابطه بین تاب آوری و رفتار کارآفرینانه چنین نقشی مشاهده نشد. یافته ها بر اهمیت تقویت ابعادی ویژه از سرمایه روان شناختی برای افزایش تمایل و اشتیاق در زمینه رفتارهای کارآفرینانه دانشجویان تاکید دارد و می تواند به بهبود سیاست های آموزشی درحوزه کارآفرینی کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش عالی ، اشتیاق کارآفرینانه ، رفتار کارآفرینانه ، سرمایه روان شناختی