کاربرد مداخلات آموزشی تدریجی در بهبود عملکرد ریاضی و ایجاد علاقه مندی در دانش آموز دیرآموز

در اکثر کلاس های عادی دانش آموزانی هستند که قادر نیستند با دیگر هم کلاسی های خود به رقابت بپردازند. این گروه از افراد که دانش آموزان دیر آموز نام دارند به علت کمی رشد ذهنی قادر به فراگیری مطالب و حل مسایل همانند افراد عادی و همسن و سال خود نیستند و در میان گروه های عقب مانده ذهنی از بالاترین درجه رشد ذهنی برخوردار بوده و بزرگترین گروه از گروه های عقب مانده ذهنی را تشکیل می دهند. کودکان کم توان ذهنی از کودکان عادی همسن خود در جنبه های مختلف تحصیلی ازجمله ریاضیات دارای استعداد و عملکرد پایینتری هستند. قدرت درک مفاهیم پیشرفته و مشکل را ندارند ، شمردن با انگشت و دیگر عادات رشد نایافته در آنان شایع است و فرهنگ لغات آنان در مفاهیم ریاضی نارساست. آنها کمتر قادرند که مفاهیم و اصول اساسی را درک نمایند و از آنجاکه دارای بینشی ضعیف اند، چندان قادر به تعمیم مفاهیم ذهنی نیستند. اینجانب در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ با دانش آموزی در پایه اول ابتدایی مواجه بودم که در بیشتر دروس خصوصا ریاضی ضعیف بود و تصمیم گرفتم از راه های مختلف او را به ریاضی علاقه مند نمایم ، همچنین مشکل او در مفهوم الگو ها را بهبود بخشم. برای این کار پس از جمع آوری مطالب و افزایش آگاهی و دانش خود در مورد دانش آموزان دیر آموز و مشکلات یادگیری آن ها تصمیم گرفتم از طریق انجام بازی های کلاسی، افزایش دقت و تمرکز دانش آموز، افزایش حساسیت شنیداری و سایر مهارت های پایه به او کمک کنم.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، دیر آموز ، ریاضی ، الگو