بررسی تطبیقی معنای حقوق بشری شکنجه در اصول اساسی ایران و اسپانیا

کاربردی ترین ابزار مورد استفاده نظام های خودکامه، شکنجه بوده که استفاده از آن، موجبات جریحه دار شدن احساسات بشری را فراهم نموده است. معنای «شکنجه» و کاربرد آن در نظام های حقوقی مختلف، متفاوت است. بر این اساس در برخی از کشورهای دنیا، علی رغم تاکید قوانین اساسی آنها بر «منع شکنجه»، عملا شاهد نقض آشکار آن و هتک حرمت به کرامت و حیثیت انسان ها از سوی دولتمردان و مامورین آنها هستیم. در این تحقیق معنای «شکنجه» در قوانین اساسی ایران و اسپانیا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. لذا هم در قانون اساسی ایران و هم در قانون اساسی اسپانیا در اصول متعددی بر ممنوعیت شکنجه تاکید و عمل مربور جرم شناخته شده است. سوالی که در این تحقیق با آن مواجه هستیم این است که آیا معنای «شکنجه» در قوانین اساسی ایران و اسپانیا با مفهوم کاربردی آن در حقوق بشر سازگاری دارد ؟ در تحقیق حاضر معنای کاربردی «شکنجه» مستخرج از اصول قوانین اساسی کشورهای ایران و اسپانیا بطور عام و خاص مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. بررسی ها حکایت از تاکید قوانین اساسی کشورهای ایران و اسپانیا بر اعمال خصلت مجرمانه بودن «شکنجه» در معنای حقوق بشری آن دارد، اما در اجرای اصول مزبور خصوصا در قوانین عادی، توجهی جدی به این موضوع نشده است. این تحقیق که حاصل مطالعه و تحلیل منابع حقوقی داخلی و اسناد بین المللی و رویه های قضایی مراجع بین المللی است، به روش توصیفی نگاشته شده و ضمن تحلیل مصادیق شکنجه، سعی در شناسایی موانع موجود و ارائه راهکارهایی برای رفع آنها باشد.

کلیدواژه ها:

شکنجه ، قانون اساسی ، نظام حقوقی ایران و اسپانیا ، حقوق بشر.