چالش های زیرساختی در آموزش مجازی و پیامدهای آن بر فرآیند یاددهی-یادگیری: بررسی انتقادی و ارائه راهکارها

انتقال سریع به آموزش مجازی، به ویژه در پاسخ به بحران پاندمی کرونا، موجب شد که چالش های زیرساختی متعددی در فرآیند آموزش دیجیتال برجسته شود که به طور قابل توجهی بر اثربخشی آموزش مجازی تاثیر می گذارند. این مطالعه با هدف بررسی انتقادی موانع زیرساختی در پیاده سازی سیستم های آموزش مجازی در ایران و تمرکز بر تاثیرات آن ها بر کیفیت آموزش و دسترسی عادلانه به فرصت های یادگیری انجام شده است. این تحقیق از روش کتابخانه ای استفاده کرده و به شناسایی و تحلیل مشکلات زیرساختی موجود پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که عواملی همچون سرعت پایین اینترنت، عدم دسترسی همگانی به اینترنت پرسرعت، قطعی های مکرر برق و اینترنت، قیمت بالای تجهیزات آموزشی، مشکلات نرم افزاری، کمبود فضای ذخیره سازی و سرورهای مناسب، و ضعف در تامین رسانه های آموزشی ایمن از جمله مهم ترین چالش های زیرساختی هستند که بر کیفیت یادگیری دانش آموزان و عملکرد معلمان تاثیر منفی گذاشته اند. این مشکلات موجب افزایش نابرابری آموزشی، کاهش تعاملات معلم و دانش آموز، افت کیفیت یادگیری، و افزایش فشار روانی بر خانواده ها شده است. در پایان، راهکارهایی همچون توسعه شبکه های ارتباطی در مناطق محروم، افزایش پهنای باند اینترنت، بهینه سازی نرم افزارهای آموزشی، تامین تجهیزات دیجیتال برای دانش آموزان کم برخوردار، و سرمایه گذاری در رسانه های آموزشی امن پیشنهاد شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که رفع مشکلات زیرساختی آموزش مجازی نیازمند همکاری میان بخشی، سرمایه گذاری کلان، و تدوین سیاست های حمایتی است تا بتوان یک نظام آموزشی دیجیتال پایدار و کارآمد را محقق ساخت.این مطالعه بینش های ارزشمندی برای سیاست گذاران، دست اندرکاران آموزشی و ذینفعان فراهم می آورد تا بتوانند موانع موجود در آموزش دیجیتال را برطرف کرده و موفقیت طرح های آموزشی مجازی را تضمین کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، چالش های زیرساختی ، اینترنت ، فناوری آموزشی ، رسانه های آموزشی