اثربخشی مداخلات مددکاری گروهی با روش آموزشی-مشاوره ای بر تاب آوری و سازگاری اجتماعی زنان در معرض طلاق
محل انتشار: فصلنامه رفاه اجتماعی، دوره: 25، شماره: 97
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 295
فایل این مقاله در 27 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_REFA-25-97_009
تاریخ نمایه سازی: 23 تیر 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: طلاق یکی از مسائل اجتماعی مهم است که می تواند پیامدهای روانی و اجتماعی گسترده ای برای زنان داشته باشد. کاهش تاب آوری و سازگاری اجتماعی از جمله مشکلاتی است که زنان در معرض طلاق با آن مواجه می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخلات مددکاری گروهی با روش آموزشی-مشاوره ای بر تاب آوری و سازگاری اجتماعی زنان متقاضی طلاق انجام شد.
روش: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. نمونه شامل ۳۰ زن متقاضی طلاق مراجعه کننده به کلینیک مددکاری اجتماعی طلوع در شهر مشهد بود که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گماشته شدند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخلات مددکاری گروهی مبتنی بر پروتکل شناختی-رفتاری بک (۲۰۱۱) را دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تاب آوری کانر-دیویدسون (۲۰۰۳) و مقیاس سازگاری اجتماعی بل (۱۹۶۱) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که مداخلات مددکاری گروهی تاثیر معناداری بر افزایش تاب آوری و سازگاری اجتماعی زنان در معرض طلاق دارد (۰۵/۰ > P).
بحث: با توجه به اثربخشی مداخله مددکاری گروهی با روش آموزشی-مشاورهای بر بهبود تابآوری و سازگاری اجتماعی زنان در معرض طلاق، این مداخلات میتواند به عنوان رویکرد مداخلاتی برای زوجین در کلینیک های مددکاری اجتماعی و مراکز مشاوره و روان شناسی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
resilience ، social adaptation ، divorce ، social group work ، educational-counseling ، تاب آوری ، سازگاری اجتماعی ، طلاق ، مددکاری گروهی ، آموزشی – مشاوره ای
نویسندگان
Farhad Khodadadzadeh
Social Work Department, Hekmat Razavi Institute of Higher Education, Mashhad, Iran
Ghasem Ghojavand
Social Work Department, Hekmat Razavi Institute of Higher Education, Mashhad, Iran
Jafar Talebian Sharif
Psychology Department, Hekmat Razavi Institute of Higher Education, Mashhad, Iran
Amirali Hasanzadeh
Social Work Department, Student Research Committee, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
