رابطه وسواس فکری- عملی مادران و مهارت های ارتباط ی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی با نقش واسطه ای تاب آوری تحصیلی

هدف از انجام این پژوهش، تعیین رابطه بین وسواس فکری-عملی مادران و مهارت های ارتباطی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی از طریق متغیر واسطهای تاب آوری تحصیلی بود. روش این پژوهش باتوجه به هدف و ماهیت آن از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی منطقه ۱۷ شهر تهران در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از طریق نمونه گیری به روش در دسترس ۲۱۰ نفر در نظر گرفته شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارتهای ارتباطی کریستین دام (۲۰۰۴)، مقیاس وسواس فکری-عملی براون گودمن و دیگران (۱۹۸۹) و مقیاس تاب آوری تحصیلی ARI (سراموز و دیگران ۲۰۰۴) بود. یافته ها از طریق تحلیل مسیر نشان داد که وسواس فکری عملی مادران با ضریب استاندارد غیر مستقیم -۰.۱۱۸ و معناداری ۰.۰۲۱ اثر غیر مستقیم و منفی بر مهارتهای ارتباطی دانش آموزان داشته و مبنی بر اینکه با افزایش وسواس فکر عملی مادران و کاهش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان، از میزان مهارتهای ارتباطی آنان کاسته می شود. در نتیجه، با افزایش آلودگی وسواس فکری-عملی مادران، مهارت های ارتباطی دانش آموزان کاهش می یابد و این رابطه با کاهش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان واسطه می شود.

کلیدواژه ها:

وسواس فکری- عملی ، مهارتهای ارتباطی ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموزان