امید به زندگی پس از طلاق: عوامل محافظتی و راه های بازسازی روانی

امید به زندگی پس از طلاق تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد که می توانند نقش محافظتی ایفا کرده و به بازسازی روانی فرد کمک کنند. طلاق به عنوان یک رویداد تنش زا، می تواند چالش های قابل توجهی در ابعاد روان شناختی، اجتماعی و اقتصادی برای زنان به همراه داشته باشد و بر سطح امید آن ها به آینده تاثیر بگذارد. بااین حال، برخی عوامل محافظتی می توانند موجب سازگاری بهتر و افزایش امید به زندگی شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی این عوامل و شناسایی راه های بازسازی روانی زنان مطلقه انجام شده است. این مطالعه از روش پدیدارشناسی برای تحلیل تجربیات زنده ۱۸ زن مطلقه در شهر مشهد که حداقل یک سال از طلاق آن ها گذشته بود، بهره برده است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل پدیدارشناسی کالیزی بررسی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که امید به زندگی پس از طلاق تحت تاثیر ۹ مضمون اصلی قرار دارد: (۱) عوامل روان شناختی و شخصیتی، (۲) حمایت های اجتماعی و خانوادگی، (۳) وضعیت مالی و اقتصادی، (۴) سلامت روانی و جسمی، (۵) چالش های ارتباطی و اجتماعی، (۶) توانمندی های مادرانه، (۷) استقلال اجتماعی و فردی، (۸) عوامل فرهنگی و اجتماعی، و (۹) فرآیند بازسازی هویت و رشد شخصی. ویژگی هایی مانند خودآگاهی، پذیرش خود، اعتمادبه نفس و مهارت های مقابله ای در ارتقای امید به زندگی و سازگاری با شرایط جدید نقش کلیدی داشتند. همچنین، حمایت های اجتماعی و تامین منابع مالی به کاهش اضطراب، بهبود سلامت روان و افزایش امید به آینده کمک کردند. بر اساس یافته های این پژوهش، توسعه برنامه های حمایتی روانشناختی و اقتصادی برای زنان مطلقه می تواند فرآیند بازسازی روانی آن ها را تسهیل کرده و زمینه افزایش امید به زندگی را فراهم کند. پیشنهاد می شود که سیاست گذاران اجتماعی و نهادهای حمایتی با ارائه راهکارهای توانمندسازی، از کاهش اثرات منفی طلاق و ارتقای کیفیت زندگی این گروه حمایت کنند.

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، طلاق ، عوامل حفاظتی ، بازسازی روانی