اثربخشی آموزش تاب آوری در سلامت اجتماعی دانش آموزان

مطالعه حاضر با هدف اثربخشی آموزش تابآوری در سلامت اجتماعی دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر پایه ششم شهر بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۲ تشکیل میدادند ؛ که به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش مقیاس سلامت اجتماعی ک ییز ( ۱۹۹۸ )بود. پروتکل آموزش تابآوری حسین ثابت ( ۱۳۹۱ ) به مدت ۴ هفته برای گروه آزمایش انجام شد، اما گروه گواه، آموزشی را دریافت نکردند. جهت تحلیل داده ها آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد بین میانگین نمرات گروه ها در پس آزمون سلامت اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد و آموزش تابآوری در افزایش سلامت اجتماعی دانش آموزان موثر بود.

کلیدواژه ها:

تابآوری ، سلامت اجتماعی ، دانش آموزان